Sümeyye Nur Çığlı
@Ayseasel
İnsan kendine çepeçevre aşina iken yandan,bir anlık,bir zaman,bir ömür süresince bir kez bakanın gözüne, değerlendirişine kendini nasıl teslim edebilir ki?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gülüşüp eğlenmeler beni şu yaşımda hâlâ çok sinirlendiriyor;on beş yaşıma dönüveriyorum.Kendim hiç bu hafifliği,uçuculuğu tadamadim diye mi acaba?
Hiç hayatı olmamış gibiyim.Kendi olmayanın hayatı da olmuyor mu yoksa?
İnsan için ne yaşayabileceği ne de ölebileceği bir çağ gelince yakınma neye yarardı?Evet,ne yaşayabilir ne ölebilir,ancak toprağa çakılan bir direk gibi çürüyebilirdi.
Hayat anlaşılmaz bir mucizedir,boyuna harcanır,erir,buna rağmen yine dayanır, sürüp gider.Tıpkı Drina'nin üstündeki köprü gibi.