Ayşegül
@Aysegullll_
1+1=11
A♡
“Ama insan yüreğinin derinliklerinde hâlâ bir köleyken, özgürce yaşamak o kadar güçtü ki!”
(Sayfa 94)
Bu söz bana göre kitabı özetleyen bir söz niteliğinde ve özgürlüğün yalnızca bedensel olmadığını düşündürüyor. İnsan korkularının, önyargılarının ve kendisine dayatılan sınırların esiri olduğu sürece özgür yaşayamaz. Kitapta bu düşünce, kölelik kavramı üzerinden somutlaştırılmıştır. insanın sadece fiziksel zincirlerini değil; zihnindeki ve yüreğindeki görünmez zincirleri de kırması gerekir. Bu nedenle her zaman özgür düşünen, sorgulayan ve kendi seçimlerini yapabilen bireyler olmamız dileğiyle.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Nasıl ki Dostoyevski denince Suç ve Ceza, Tolstoy denince Anna Karenina, Victor Hugo denince Sefiller akla geliyorsa, Yaşar Kemal denince de hiç şüphesiz İnce Memed gelmeli ve dünya klasiklerine eklenmeli.
Sonunda bitirdim. Evet, kalın bir kitap ve zaman istiyor ama verilen emeğin karşılığını fazlasıyla alıyorsunuz. Yaşar Kemal'in doğa tasvirleri, karakterleri ve dili öyle güçlü ki kendinizi Çukurova'nın ortasında hissediyorsunuz. En sevdiğim yanı ise olayların klişe bir şekilde ilerlememesi oldu. Sürekli "şimdi şöyle olur" diyorsunuz ama roman sizi başka bir yola çıkarıyor.
"Her Firavun'un bir Musa'sı vardır" sözü gibi, her Ağa'nın da var bir İnce Memed'i. Haksızlığa boyun eğmeyenlerin, umudunu kaybetmeyenlerin hikayesi...
İlk sorumuz: “Kimsin sen?”
Akıcı ilerleyen, bol bilgi içeren ama bunu sıkmadan yapan harika bir kitaptı. Felsefeye her zaman biraz mesafeli biri olmama rağmen büyük bir ilgiyle okudum. Birçok filozofun düşünce yapısını öğrenmek gerçekten çok etkileyiciydi.
Kitap sadece felsefeyi anlatmıyor; insanı sürekli düşünmeye itiyor. Evreni, yaşamı, gerçekliği sorgulatıyor. Bir yerde olayların bambaşka bir noktaya bağlanması beni gerçekten çok şaşırttı.
Aslında milyarlarca gezegenin arasında küçücük bir canlı olduğumuzu hatırlatıyor insana. İçinde felsefe, metafizik, güneş sistemi, varoluş… Kısacası her şey var.
Keşke ben de 15. yaş günümde böyle bir kitap hediye alsaydım. Muhtemelen hayatım boyunca unutmazdım.
Jack London’ın 1900’lü yıllarda kaleme aldığı, Kızıl Veba 2013 yılında ortaya çıkan ölümcül bir salgının insanlığı neredeyse yok etmesini konu alır. Bir salgının ya da savaşın, insanlığı bir anda yüzyıllar öncesine götürebileceği fikri bugün bile ürkütücüyken, o yıllarda böyle bir öngörüyle yazılmış olması gerçekten takdire şayan. Kitap, hayatta kalan yaşlı bir adamın torunlarına geçmişi anlatması üzerine kurulsa da, asıl trajedi yıllar geçmesine rağmen onların bu anlatılanları anlamakta zorlanmasıdır. Kitap böylece insanlık her zaman ileriye gitmez demek ister.
Ayrıca hayatta hiçbir şey kesin değildir ve insan her zaman güçlü değildir. Asıl güç, sahip olduğumuz bilgiyi ve birikimi koruyabilmekte saklıdır. Çünkü bilgi kaybolduğunda, insanlık sadece hayatta kalmaz; aynı zamanda geriye de gider.
Bu kitap bize paranın her zaman mutluluk ve şans getirmediğini gösterir. Bazen insanın, ailesi için bazı şeylerden vazgeçmesi gerekebilir. Ayrıca açgözlülüğün insanı nasıl değiştirdiği ve beraberinde getirdiği kötülükler etkileyici bir şekilde anlatılmıştır.
