Aşık olsaydım bundan daha sefil bir körlük içinde olamazdım. Ama aptalca hatam aşk değil gurur oldu. Daha tanışır tanismaz birinin tercihi olmaktan hoşlandım, öteki tarafından ihmal edildiğime güvendim; her ikisi hakkında da önyargılı ve cahilce davrandım, aklı bir kenara bıraktım. Meğer bu ana kadar kendimi tanimiyormusum.
Kader hep böyle davranır bizlere, hemen arkamizdadir, omzumuza dokunmak için elini çoktan ileri doğru uzatmıştır. Bizlerse hâlâ, geçti gitti , gösteri bitti yine aynı hikaye diye homurdanip dururuz.