Ayşenur Yazıcı
@Aysenuryazici
5 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Ölüm ve yeniden doğum konusunda zihnim resmen bambaşka bir açıklığa kavuştu. Tesadüf diye birşey yoktu, yaşanan herşeyin ve hayatımızdaki herkesin bir sebebi vardı ve bizimle bir anlaşması.
İlk 200 sayfasında öncesinde çokça benzerini izlediğimiz bir Netflix dizisini izlermişim gibi bir hisse kapıldım. Gündelik sade dil edebi tat vermediği noktada ilerlememi zorlaştırdı. Ancak sonrasında ana karakterin yaşadığı duygudurum ve karmaşa beni de o duyguların içine sürükledi. Yazar bir kitap yazarken aslında içinde birçok kitap yazmış ve bu da takdire değer. Aynı zamanda beyaz mağduriyetini okumak da ilginçti. Ya da mağduriyet dediğimiz şey nereden baktığımızla mı ilgili sadece?
“Ne yazıkki Türkiye, sistemin iliklerine işlemiş aydın düşmanlığını asker ve sivil her dönemde sürdürdü”
Tek suçu okumak ve yazmak olan bir babanın parmaklıklar ardında Türkiye’de başlayan ve sığındığı İsveç’de devam eden mücadelesi. Kuşlar ile ilgili hatırası tüyler ürperticiydi.
