Hayattan öğrendiğim bir şey var. Her yerde kötülük çok kuvvetli ve zor yeniliyor. İyilik daha zayıf kalıyor.
.
.
Zaten bir yerde kötülük varsa, oradaki herkes biraz suçludur.
İçimi titreten bir sestir her gün.
Saat her çalışında tekrar eder:
'Ne yaptın tarlanı, nerde hasadın?
Elin boş mu gireceksin geceye?
Bir düşünsen yarıyı buldu ömrün.
Gençlik böyledir işte, gelir gider;
Ve kırılır sonra kolun kanadın;
Koşarsın pencereden pencereye.'
Zavallı insanlar... Siz her şeye kolayca inanmak hamakatini gostermeseydiniz efsanecilerin cesaretleri kırılarak kafalariniza bu kadar hurafe tıkıstırmazlardı.