Aysela

Aysela
@Ayssela
Benliğin kendine dair yalnızlığı söz konusu olamaz..
İnsanın narsist doğası
Sömürülen, ezilen kişi, eşitlik sağlamaya çabalarken aynı ilişkiye öykünür, ezenin sözlerini kullana­rak onun pozisyonuna sahip çıkmaya uğraşır ve böylece bi­çimsel olarak ezenin yerine geçer.
Sayfa 40·Kitabı okudu
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ortamın gücü
Her şey insanın içinde yaşadığı ortama, koşullara bağlıdır: Her şeyi belirleyen ortamdır, insansa bir hiçtir.
Sayfa 460·Kitabı okudu
Ağlaya sızlaya da olsa alışmışlar. İnsanoğlu denen aşağılık yaratığın alışamayacağı hiçbir şey yok galiba!..
Sayfa 32·Kitabı okudu
İvan' ın uykuyla imtihanı
Uykunun bencilliği tuttu mu yorgunluktan gebersen de el uzatmaz bi tutamını bile esirgeyiverir. Uykuya olan hasret yorgunluğuna yorgunluk katarak ruhu amansızlığa terk eder. Gecenin davetiyle şehrin nerdeyse her tarafına çoktan uğramış olan uyku oradaki tüm canlıları uyutmuştu, bazı yerlere de gelince daveti görmezden gelmiş biraz eğlenesi tutmuştu sanırım. Gecenin kuşluk vaktinde uykunun eğlencesi de hiç çekilir dert değildi aksine sinir bozucu.. Ivan kafayı yemek üzereydi; Uykunun köşe kapmaca oyununa alet edilmesi bedenini harap etmiş ruhunun da umuduna gölge düşürüyordu. Lambadaki turuncu ışığın titrek yansımaları duvarları okşuyor pencereye odada bulunan bir kaç eşyanın yansımasını resmediyordu. Yoksulluk muydu yoksa yokluk içinde varlık mıydı: Bence de varlıktı. Ivan fazlasını ne yapacaktı ki bana kalsa yer yer yırtılmış süngeri kirden kararmış her oturduğunda daha da dibe çöken tekli koltuğu bile fazlaydı.. yatağına oturur, yatağında yatar, yatağında düşünür, yatağında yemek yiyebilirdi pekâlâ.. Duvarda bir göz misali herşeyi dikizleyen yedi parçadan oluşan küçük ayna Ivanın neyine.. Bir ayağı kırık olan masanın üzerindeki yarım kalmış hikayesinin sayfaları boynu bükük babaları tarafından eksik bırakılmış gibi Ivanı çağırıyorlar sanki, -Hayır hayır bu dolu kafamla fazlasıyla yazdım zaten yarın artık.. Sanırım Ivanın bu sesli düşüncesi sayfalara bir cevap uykuya da göz dağıyla bir davetti. Eğer olur da uyku uğrarsa iyi uykular yaratıcına uğradı çünkü.. La
Güne veda
Güneşin bulut yığınlarına dalıp geçişinin son demleriydi Günün ışığına vedasındaki hüznün ağırlığı vardı üstümüzde Bir değil bin veda vardı gökyüzüne Belki gözyaşı belki bir ah veya sitem Bir akşamüstünün gidişine daha teslim olmuştuk Artık derinliklerimizde saklı dertlere söz sırası gelmişti Bir kadeh bir duman eşlik edecekti ya da bir konçerto bir kemanın tiz ağıtı Bir dost bir kitap bir şiir... La