Aysu Nəbizadə

Aysu Nəbizadə
@Aysu99
“Her şeyi fazlasıyla anlamak bir hastalıkdır, hem de tam anlamıyla, gerçek bir hastalık”
Elə bir vaxt gəlir, anlayırsan ki, həyat demediklərimiz imiş əslində. Ya da yaşamadıqlarımız. Bir “getmə”dir. Bir “sevirəm”dir. Beynimizdə divar hördüyümüz gözyaşlarımız Ruhumuzla hasar çəkdiyimiz toxunuşlarımızdır Əmin addımlarla getdiyin yolun yarısında dayanıb Diz çöküb hönkür-hönkür ağlamaqdır həyat… Ayaqqabının yerlə sürünən bağıdır bəlkə. Geriyə baxanda gördüyün zülmət boşluqdur həyat. instagram.com/p/CRKLrGEj_TF/?...
Edebiyat
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ben aslında her şeyi sonradan öğrendim. Herkes herkesi sonradan öğrenirmiş; bunu da sonradan öğrendim... Turgut Uyar
… İşte günlerden bir gün Elâgözlüm, Yeni bir başlangıçla bitecek ömrümüz. Amenna ve Saddakna, Bari hoşça geçse günümüz… Hangisine tasa edeceğiz, şaştık. “Ölüm derdi, kalım derdi” derken Dimyata pirince giden misali, Yolun ortasına ulaştık… Ölüm bir hatıra gibidir insanda; Kâh hatırlanır, kâh unutulur. Fakat bir gün, bir gün nihayet Gözle görülür elle tutulur… Şimdi taştan çıkardığım ekmekle, Çorba içmedeyiz sıcak sıcak. Fakat yarın kim diyebilir ki Turgut, Hatıra olmayacak?.. Unutmak istiyorum zaman zaman, Ne yapsam, ne etsem olmuyor, Kabulleniyorum, Kabulleniyorum da -gelgelelim- İçim içimi yiyor… Nasıl ki, unutamaz insan Bir kez gerçekten sevdi mi… ……. Senin anlıyacağın Elâgözlüm şimdiden
Şiir
Şükür cehalet bitti! Kimse okumuyor, herkes yazıyor. Kimse öğrenmiyor, herkes biliyor. Kimse susmuyor, herkes konuşuyor. Kimse çekilmiyor, herkes ortada. Kimse kederlenmiyor, herkes şenlik. Kimse yere bakmıyor, herkes yıldız tozu. Kimse sevmiyor, herkes arzu ediyor. Kimse gözyaşı değil, herkes küfür. Kimse eşik değil, herkes duvarların ötesi. Kimse gölge değil, herkes ışık. Tevâzu bitti. İncelik bitti. Hatıra bitti. Gönül bitti. Şarkı bitti. Bir aynalar pazarı ki, yaşıyoruz işte...! ~ Şükrü Erbaş
Göğsümde bir yanardağ kıvranıyor Rüveyda yaraları kapandıkça kanıyor Rüveyda duman çöktü güneşin sitem aynalarına aralandı perdeler şimdi sensiz değilim dertliyim, viraneyim, ben bir aziz değilim azizler tohum eker sevgi tarlalarına ........ Gün olurda ayrılık yumağı çözülürmü bergüzarım ayaklar altında ezilirmi Rüveyda görürmüyüm yeşil ufuklarını seninle bir sonsuzluk bulurmuyum Rüveyda yoksa hep bu kabirde kalır mıyım Rüveyda youtu.be/5CCs_ouCUVM Nurullah Genç
Şiir