Yalnızlığa öyle alışmıştım ki, bir başkasının ilgisini
ancak bir tehdit olarak algılayabiliyordum. Yabani bir hayvanın insan
karşısında tedirginliğine benzeyen bir duyguydu bu. İçimdeki ceset
uyandırılmaktan korkuyordu.
"Istediğimiz bir parça mutluluktu oysa,çok şey değildi. Karşılığı bu kadar ağır olmamalıydı. Hayatımızın müziğini susturmuşlardı, hayatımızın şiirini karalamışlardı..."