“Adım adım gitmemiz gerekiyor. Hayatı planlamak işe yarar ama bazen ileriyi düşünmek, önündeki basamakları atlamana neden olur, o zaman düşersin. Adım adım. Basamakları tek tek çıkacaksın.”
Ama anneler gitmezdi, anneler bırakmazdı çocuklarını. Ama anneler başka bir yaşam ne kadar güzel olursa olsun, cennetten bile çocuklarına dönmenin bir yolunu bulurdu.
Ama gerçekten küçük çocukların çocuk olmasına izin verilmesi gerekiyordu. Ne kadar zeki oldukları umurumda değildi, çocuklar oyun oynayarak büyümeliydi.