Tabii ki bu tablo güzel. Ancak güzelliği sadece bana mı öyle görünüyor acaba? Benim dışımdaki insanlar için sıradan bir tablodan farksız olabilir mi acaba? Nedense böyle bir şüphe her zaman beni kıvrandırıyor. Bu benim duygularımın yanılması mı ya da
tablo bu dünya için fazla mı güzel, hangisi buna sebep oluyor bilmiyorum.
Ardından Yoşihide'nin gözlerinin önünde kızının yakılarak öldürülmesine rağmen yine de o tabloyu tamamlama
arzusuyla dolu taş kalbi çok konuşuldu. Bazıları ona lanetler yağdırdı, bir resim için evlat sevgisini bile unutan insan
görünümündeki bir canavar olduğu söylendi.
İnsanoğlunun kalbinde birbiriyle zıt iki duygu vardır.Tabii ki, başkasının sefaletine acımayan insan yoktur. Ancak kişi bir şekilde bu talihsizliğin üstesinden gelmeyi başarabildiğinde, bu sefer diğerlerinde bir hayal kırıklığı hissi doğar. Hatta biraz abartmak gerekirse, o kişiyi yine aynı talihsizlikte görmek ister insanoğlu. Sonra, farkında olmaksızın o kişiye karşı bir düşmanlık hissedilir. Naigu'nun rahatsızlığının sebebi İkeno-O'daki rahiplerin ve diğer insanların davranışlarındaki egoizmi tam olarak anlamadan da olsa hissetmesinden başka bir şey değildi.
Ben bir adamı öldürürken belimdeki kılıcı kullanırım ama sizler kılıç kullanmazsınız. Sizler nüfuzunuzla öldürürsünüz, paranızla öldürürsünüz, süslü püslü sözlerinizle bile öldürürsünüz belki. Tabii ki kan dökülmez, karşınızdaki adam capcanlı yaşar ancak buna rağmen onu basbayağı öldürmüşsünüzdür. Kiminkisi daha büyük bir günah bilemiyorum sizinki mi, benimki mi?