Ayten Yaşar
@Aytenyyasar
Şu anda okuduğu kitap
Zincire Vurulmuş Prometheus;
insanlar için kahramanken Zeus’un gözünde ise bir başkaldıran, isyancı. Mitolojinin ilgi çekici konularından biri olan insanlar için ateşi çalan ve cezasını öngörmesine rağmen bu kararından vazgeçmeyen bir tanrı. İsminin anlamı “öngören” demekken kendi sonunu öngörmemesi ne mümkün yoksa.
Aiskhylos olay örgütüsünü akıcı diyaloglarla güzel bir şekilde aktarmış. Ancak kitabın kısa oluşu keşke devamını da okuyabilseydim dedirtiyor. Mitolojik konulara merakı olanlar için eserin ön bilgilendirme kısmı da oldukça etkileyici olacaktır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tıp fakültesinden derece ile mezun olmuş genç bir doktorun fakültede edindiği teoriyi pratiğe dönüştürme süreci öyle ustalıkla işlenmiş ki ister istemez kendinizi kahramanın yerine koyuyorsunuz. Doktor Bomgard’ın düşünceleri ve duygularındaki tüm çıkmazlar ve bu çıkmazlarıdaki arayışları hissediyorsunuz. Aslında doktorun yaşadıkları fakülteden yeni mezun tüm meslek gruplarında bir nebze de olsa yaşandığını düşünüyorum. Benzer telaşları avukatlık mesleğini tüm sorumlulukları ile icra etmeye başladığımda yaşadım, yaşamaya devam ediyorum ve de öyle görünüyor ki yaşamaya devam edeceğim. Nasıl ki bir doktorun hastasını kaybetme endişesi varsa ben de dosyanın hakkını verememe endişesi var . Belki de mesleklerimizde bizi diri tutan bu itkidir.
Venedik Taciri; beni hukuk fakültesinin ilk yılına götüren, hatta hukuk başlangıcı dersimizin vize sorusu olarak karşımıza çıkan kitap. Sınav sorusu olarak karşıma çıktığında beni oldukça zorlamış olsa da kitabın kanunların yorumlanması açısından ne kadar çarpıcı bir örnek olduğunu okuduğumda bir kez daha kavradım.
Bendeki maneviyatının yanı sıra temel ve yan kurguları ile etkileyici bir eser olmasına rağmen yer yer rahatsızlık duyduğum söylemler nedeniyle keşke belli bir din ve ırk özelinde bu kadar ötekileştirme yapılmadan tamamen karakterlerin kişilikleri üzerinde tasvir yapılsaydı diye düşündüm. Ancak sanırım bu eleştiriyi yaparken eserin 1500lü yılların bakış açısında kaleme alındığını ve toplumu, toplumun yaşayışını, tutumunu yansıttığı gerçeğini de unutmamak gerekiyor.
Savaş ve Barış’ın 1808 sayfadan oluşması Napolyon’unun Rusya’yı işgalini konu alan savaşın en derin çizgilerine kadar işlenmiş olmasındandır. Savaşın; ordudaki askerler, köylüler ve soylular olarak belirtilen kesimler üzerindeki yansımasının farklılığı oldukça ayrıntılı ve gerçekçi bir anlatımla işlenmiş.
Romanın uzun yıllara yayılmış olması sebebiyle kitaptaki her karakterin gelişimi ve değişimine tanıklık etmek, karakterlerin gerçekliğini yaşamamızı sağlıyor adeta.
Tüm bu olumlu düşüncelere karşın eserin ilk iki yüz sayfasını okurken oldukça zorlandım. Zorlanmanın temel iki sebebi vardı . Bunlardan birincisi karakterlerin sayıca çok olması ve benim onları tanımamın biraz zaman alması. Bir diğeri ise Rus burjuvazinin diyaloglarındaki Fransızca metinlerinin kitapta orjinalini korunması ve açıklamanın dipnot olarak yer almasıydı. Bu da okumanın akışını zorlaştırmaktaydı. Buna rağmen Savaş ve Barış gibi kült bir eseri - okuması sabır gerektirse de - bitirdiğimde günlerdir birlikte olduğum arkadaşlarımdan ayrılmışım gibi bir hüzün kapladı içimi. Uzun bir serüvene çıkmak isterseniz okumanızı tavsiye ederim.
Lyon’da Düğün , İki Yalnız İnsan ve Wondrak adlı öykülerden oluşan kitap
kısa olmasına rağmen içerik olarak değinilen konular bakımından oldukça derin ve etkileyici. Toplumsal, fiziksel, duygusal vb. şiddet türlerinin insanlar üzerindeki yansıması akıcı ve anlaşılır bir dille anlatılmış. Bir solukta bitmesine rağmen tesiri altına alabileceğini düşündüğüm bir okuma.
