Adliye Saray’nın halka açık koridorlarında yürürken,kendimi adeta özgür ve huzurlu hissettim; ama önümde sadece mahkum edenler ve mahkum edilenlerin girebildiği basık kapılar, gizli merdivenler, iç dehlizler, boğucu uzun koridorlar belirdiğinde bütün kararlılığım kayboldu.
Şimdi
utançtır tanelenen
sarışın çocukların başaklarında.
Ovadan
gözü bağlı bir leylak kokusu ovadan
çeviriyor o küçücük güneşimizi.
Taşarak evlerden taraçala...