Hay , katıksız kendinden geçme ve tam yok oluş ile gerçekliğe ulaştıktan sonra , ötesinde hiçbir cisim bulunmayan en yüce gök katında , maddeden arınmış bir öz gördü. Bu öz, gerçek ve bir olan Öz’ün kendisi olmadığı gibi , göğün kendisi de değildi. Fakat başka bir şey de değildi.
İnsanda yansıyan , tecelli eden Tanrısal ruh , eğer insanın doğasında bulunan diğer biçimleri yok edecek kadar güç kazanırsa , insan , anılan örnekteki ışığı alma ve toplamada aşırı ölçülere varan ve karşısına gelen nesneleri yakan merceksel aynanın karşılığı olur..