Azel Funda Yanık
@Azell
Bir küçük Azel
Türkçe öğretmeni
Lisans
Antalya
46 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Taş ve Gölge masal gibiydi, okurken zaman su gibi aktı . Farkli karakterler, farklı hayatlar ve hikayeler , farklı coğrafyalar ve hepsinin birbirine bağlanması harikaydı. En etkilendiğim kısımlar ise kimsesiz Avdo' nun herşeyi Elif 'e kavuşma özlemi, ona kavuşmayı beklemesi ve kendini arayan yedi isimli askerin kendi sırrını çözmeye calismasi, kim olduğunu aramasiydi.
İçimde SaklıEdebiyat
Parçalanmış, darmadağın olmuş bir ailenin himayesini okuduk. Hikaye aslında babanın ölümü ve miras meselesiyle başlıyor. Miras meselesinden çok daha derin bir konu aslında. Oldukça şaşırıyorsunuz. Aile içi tramvaylara ve iç hesaplaşmalara şahitlik ediyorsunuz. Tabii hesaplaşan, hesaplaşması gereken kim noktasında insan durup düşünüyor. Romanda Bergjlot’un aslında sessiz çığlıklarını duyuyorsunuz ve bunu maalesef sadece okuyucu duyuyor; anne duymuyor, kardeşler duymuyor, baba zaten… İlk Norveç edebiyatı okumamdı ve sevdiğimi söyleyebilirim. Rahat, akıcı bir dili olan, okuması yormayan bir roman
İçimizdeki YaraEdebiyat
Ülker abla kocasinin fiziksel şiddetinden ve muhtemel ve mümkün ölümden, onu kocasının bulundugu eve bağlayan tek sebep olan oğlunun askere gitmesiyle yaşama iç güdüsüyle kaçan cesur bir kadının öyküsü. Yaşamda kalma içgüdüsü o kadar baskın ki belki de Ulker'in kendisinin aklına hayaline bile gelmeyen bir yolculuğa çıkarıyor kitap bizi . Anlatım sade ve akıcı . Yazar toplumun kanayan yarasi kadına yönelik siddeti Ülker karakterinin ağzından sanki tanıştığımız birinden hayat hikayesini dinlermiscesine aktarmış . Ülker hikayesinde yer yer güldürüyor yer yer huzunlendiriyor. Ve en güzeli de sonunda kendi kimliğinden artık kurtulabildigi kismiydi benim için . Artık özgür . En azından Ülker'in soyleriyle: "Diriyim. Bir süre daha"
Okurken çoğu zaman durup dakikalarca düşünüp devam edemediğim zamanlar oldu. Neden bu kadar benciliz, insanoğlu neden her şeye kendi kuluymuş gibi davranıyor diye. Zor bir okuma oldu benim için duygusal anlamda. Dil ve üslup açısından gayet akıcı ve anlaşılırdı. Yormayan bir anlatımı vardı. Bir fabl olması da aynı zamanda Siyah İnciyi ve arkadaşlarını daha iyi anlamamızı sağlıyor. Öyle güzel verilmiş ki hayvan psikolojisi bir insanın ağzından anlatılsa bu kadar etkili olmazdı herhalde diyorum. Bizler bir hayvana, bir bitkiye, insana nasıl yaklaşırsak göreceğimiz de aynı şekilde olur.
Şu alıntıyla sonlandırmak istiyorum yazımı: “Hep doğadan iyisini yapabileceklerini ve Tanrı’nın yaptığını düzeltebileceklerini sanıyorlar. “
Siyah İnci’nin insanlar için söylediği sözler... O kadar haklısın ki!
