Çünkü insanlar hakkında genelde
şu söylenebilir: Nankör, değişken, içten pazarlıklı, korkak ve çıkarcıdırlar; onlara iyilik ettiğin sürece hepsi seninledir;
yukarıda da dediğim gibi, gerekmedikçe kanlarını, mallarını, canlarını veçocuklarını sana sunarlar ama bir gerekmeye görsün hepsi senden yüz çevirirler
Çünkü insanlar hem en her zaman başkalarının açmış oldukları yolu izlerler, taklitle hüküm et ederler ama örnek aldıklarının ne bütün yaptıklarını aynen uygulayabilirler, ne de becerisine erişebilirler; onun için, sakıngan kişi her zaman büyük adam ların açtıkları yoldan gitmelidi
İnsanları ya okşayacaksın ya tepeleyeceksin; aslında, hafif hakaretlerin Öcünü alabilirler ama ağırlarına güçleri yetmez; o yüzden, bir insana yapılacak hakaretin derecesi onun öç almasından korkulmayacak kadar olmalıdır.
"Nihilizm", insanın kendinden duyduğu hoşnutsuzluğu "dünya"ya ve genel
olarak "yaşam" a yaygınlaştırması, giderek, kendisiyle birlikte "dünyanın da batması"nı "isteyebilir". Bu da, örneğin, Nietzsche'nin Hıristiyanlık yorumundaki gibi bir "köle ayaklanması" biçiminde ortaya çıkabilir.
"Kutsal" tarih, layık olduğu adla, lanetli
tarih adıyla anılmalı; "tanrı", "mesih", "kurtarıcı", "aziz" sözcükleri küfür olarak, canilere takılan adlar olarak kullanılmalıdır.