Aziz
@Aziz_akman
3 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hacer’in Durulan Gönlü: Evcimenlik Yarışı
Yıllar yılı kafasında yaşattığı bir hayata başladı. Eteklerini be line sokup evine öyle bir sarılış sarıldı ki, başta aza mülazını, komşular filan şaşıp kaldılar. Bu ne temizlik, bu ne tertip terbiye, bu ne evcimenlikti! Tatlı sesiyle pırıl pırıl bir türkü tutturup tah taları silmeye başlamaz mı, kuvvetli ayaklarının altında tahtalar memnun, gıcır gıcır gıcırdardı
Reklam
Hacer yeni kocasıyla mesuttu. Genç adam da karısının üs tüne titriyor, bir dediğini iki etmiyordu. Ortada hålli hemen gereken tek mesele, genç subayın annesiydi. Hacer, "Kaynana istemiyorum. Anneni kızının yanına gönder!" emrini verince -evet emrini- genç subay itiraz etmedi. Oysa, annesini ne kadar severdi!
İhtiyar kadın "kadere rıza" göstererek boyun eğdi. "Peki oğ lum," dedi. "Allah sizi mesut etsin!". Gitti.
Bulutlar beyaz kalsın isterdim.
Çocukların ellerinde uçurtmalar,
Gözlerinde sadece ışık...
Ama hayat,
Bize hep griyi sundu en önce.
Yorgun düştük yokuşlarda,
Sesimiz kısıldı kuytularda.
Biz hangi ara bu kadar eskidik?
Hangi ara unuttuk
Toprağın kokusunu,
Yağmurun masumiyetini?
Şimdi ne zaman başımı kaldırsam yukarı,
O eski maviliği arıyorum.
Yaralı bir kuşun kanadında,
Kendi çocukluğumu,
Kendi sustuklarımı görüyorum...
Bu ağıdı öldüğün için söylemiyorum Sen ölmedin Rüveyda; at vuruldu; ben öldüm Her hamlesi bir tabut şimdi bakışlarının Yıkayıp kefenledin; mehtabına gömüldüm Her iklime kanatlı bir haberci salsınlar Çağır âşıklarını; namazımı kılsınlar Duysun âlem ateşin dağı erittiğini Bu illetin taşları bile çürüttüğünü Gün olur da, ayrılık yumağı çözülür mü Bergüzârım ayaklar altında ezilir mi Rüveyda, görür müyüm yeşil ufuklarını Seninle bir sonsuzluk bulur muyum Rüveyda Yoksa hep bu kabirde kalır mıyım Rüveyda
Reklam