Yokluğun buz gibi soğuk
Uzaklardan bir ses olmanı isterdim, bir selam, bir nefes...
''Üşüme'' diye seslenmeni isterdim...
Bir el olmanı isterdim, bir kol...
''Özledim'' deyip sarılmanı...
En karanlık yerinde düşlerimin çıkıp gelmeni isterdim kınalı bir bahar gibi, umut ışığı olmanı isterdim hayatıma..
Gelseydin ve yaslasaydım başımı omuzuna, ağlasaydım doya doya...
İnsan sevdiğine kavuştuktan sonra ekmeği olsun,ayranı hiç olmasın,
yemeği sadece darı olsun.
Yorganı mavi gök olsun,
döşeği kuru yer olsun,
yastığı sert taş olsun.
Torbası omzunda olsun, torbanın dibi delik olsun.
Yurdu buralar olmasın. Acem ve gavur ellerinde olsun.
Sevgilisi insanın istediği gibi olduktan sonra, gün boyu avare olsun.
Aşsız, katıksız, ekmeksiz olsun,,,
Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum,konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik