Saçma sapan ve zorlamalarla dolu bir kitap serisiydi. Önceki 2 kitaba göre 3. kitap daha da saçma ve zorlamaydı. Önceki 2 kitapta elma olarak anlatılan şey üçüncü kitapta okuru şaşırtmak için armut diye anlatılmış ama bu okuru şaşırtmak değil resmen aklıyla dalga geçmek! Şu zamana kadar okuduğum en kötü "polisiye-gerilim-psikolojik gerilim" kitap serisiydi. Son kitaba bir umut acaba düzeltirler mi diye başladım ama son kitap hepsinden daha kötüydü! Belki mantıklı biter diye başladığım kitabı "Artık bitsin!" diye okudum. Seriyi 3 kelimeyle özetlemem gerekirse: Saçma, mantıksız ve zorlama! Şaşırtacağız, ters köşe yapacağız mantığıyla yazılmış gerçek bir saçmalık! Benim için serinin tek iyi yanı kesinlikle Jens Hurtig karakteriydi. Diğer her şey olaylar, karakterler hepsi saçmalık !
BURADAN İTİBAREN SPOİLER
Kitaba başladığımda kızdığım ilk nokta Gao'nun aslında Sofia çıkmış olmasıydı. Bu nasıl bir zorlama ve okurun aklıyla dalga geçmedir böyle! 2 kitap boyunca bize babasını kaybedince yolculuğa çıktı, trenden alındı, "Sarışın kadın" ona bakıyor, ona dövüşmeyi öğretiyor diye detaylı detaylı anlatılan çocuk karakter bir anda Sofia'nın kafasında kurduğu bir kendi benliğine dönüştü! Yok yaa! Samuel Bai'yle Gao'nun dövüşleri sırasında Sofia orda oturuyordu falan bir sürü detayla anlatılan sahneler bir anda Sofia'nın kafasında kurduğu olaylara dönüştü! Hayır kimi kandırıyorsunuz siz ya! Bu nasıl bir zorlamadır!
Jeannete evine geldiğinde buzdolabında işlediği suçlara dair kanıtlarını sakladığı için kadına "Mutfağımda tadilat var" diyen Sofia, Jeannete çocukların katili hakkında konuşurken "Açık verme" "Seni yakalayacak" diye içinden düşünen Sofia bir anda üçüncü kitapta hepsini kafasında hayal etmiş masum bir insana dönüştü! Böyle saçmalık görmedim hayatımda gerçekten!
Açık