Yabancıyız belki, ama kelimeler tanıştı,
Kalbinin sesi, bir anlığına yaklaştı.
Ben de bir yolcuyum, iz ararım sessizce,
Belki seninle kesişir, belki geçeriz gizlice.
Temiz kalp dedin ya, hissedilen bir izsin,
Tanımadan tanımak, bazen en derin his.
Bir haberci gibi düştü cümlen içime,
Ne selam ne veda, sadece şiir gibi.
|Hatıraz
Kimse bizim çektiğimiz acıları gerçekten bilmiyor. Kim bilir büyüdüğümüzde, şimdiki acılarımızı ve üzüntülerimizi saçma bir şeymiş diye hatırlayacağız belki. Ama yetişkin olana kadar ki bu uzun ve can sıkıcı dönemi nasıl yaşamamız gerekiyor?
Bunu kimse söylemiyor.