Eylül
@Azula
Durduğum yer, düşler.
Türkçe Öğretmeni
Tekirdağ
1998
201 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Alnının eğiminde, o sırada aklının içinde
olup biten harika şeyleri insana korkuyla
merak ettiren gerçekdışı bir yan vardı.
Reklam
Ne fazla umuda kapılıp kuşlar gibi göklere çık ne de bütün umutlarını yitirip kurtlar gibi yerde sürün.
Ruhsuz nasıl yaşayabiliriz? Anılarımız, geçmişimiz olmazsa neye yararız? Hayır hayır... Bırak kalsınlar. Hepsini yak gitsin...
-... Evet yeniden başlayabiliriz.
-Ama başlayamazsın ki... Sen bir çocuk değilsin ki... Sen ve ben artık neysek oyuz. Bu ülke, bu kırmızı topraklar biziz... Su baskınları, toz yağmurları, kuraklık yılları hep biziz. Her şeye yeniden başlamalıyız. Hurdacıya ıstıraplarımızı da beraber sattık ama içimizde yine bir sürü acı var. Toprak sahibi bizi kovdu, traktör evimizi yıktı. Artık biz ölünceye kadar değişmeyiz. İster Kaliforniya ister başka bir yere gidelim, fark etmez...