HAVVA BAY
@Azull
Ben bir bedeviyim.
Ucsuz bucaksız bir yolda sadece bilgi arayışında.
Sonsuz bir arayış içerisinde hapsolum kendi ışığımda.
Şu anda okuduğu kitaplar
Suzan Defter
Ayfer Tunç’un Suzan Defter adlı eseri, bireysel yalnızlıkların ve geçmişin etkileriyle şekillenen bir içsel yolculuğu anlatır. Roman, iki karakterin—erkek anlatıcı ve Suzan (ya da Derya)—günlükleri aracılığıyla, kaybolmuş fırsatlar, pişmanlıklar, geçmişin izleri ve kendini tanıma sürecini işler. Bu iki karakter arasındaki bağ, sevgi, yalnızlık ve içsel çatışmalarla örülüdür.
Temalar: Yalnızlık ve Kaçırılmış Fırsatlar
Romanın ana teması, yalnızlık ve geçmişin yarattığı pişmanlıklar üzerinedir. Suzan (Derya), geçmişindeki eksiklikleri, abisiyle kurduğu bağda bulduğu güvenle kapatmaya çalışmış, ancak bu arayış sağlıklı bir sevgi ve ilişki kurmasına engel olmuştur. Abisine olan sevgisi, başkalarına karşı duyduğu duygularda da bir model haline gelmiş, hatta Cihan’a duyduğu aşkı bile abisinin ilgisini görmek için bir araç olarak kullanmıştır. Geçmişteki Derya, yalnızlık içinde büyümüş, sevgi açlığıyla boğuşmuştur.
İletişimsizlik ve İçsel Dönüşüm
Suzan’ın (Derya) hayatındaki en önemli dönüşüm, Ekmel Bey ile yaptığı sohbetler sayesinde başlar. Ekmel Bey, geçmişin etkisinden kurtulmaya çalışan ve hayatın anlamını sorgulayan bir karakterdir. Bu sohbetler, Derya’ya, sevgiyi ve güveni başkalarından almak yerine önce kendisinde bulması gerektiğini hatırlatır. Kendini keşfetmeye başlayan Derya, sevmeyi öğrenmenin zaman alacağını kabul eder, ancak bu yolculukta kendine ve başkalarına daha sağlıklı bağlar kurmak için çaba gösterecektir.
Kendini Tanımanın Önemi
Roman, bireyin kendi iç yolculuğunu yapmadan sağlıklı bir ilişki kuramayacağını vurgular. Derya, geçmişin duygusal yaralarını iyileştirip, kendini tanıyarak gerçek sevgiyi bulmaya başlar. Sevgi, başkalarından alınacak bir şey değil, önce içsel dünyada keşfedilmesi gereken bir duygu olarak sunulur. Kendini tanımadan
Reklam
Söyleme Bilmesinler
Yalan ve sırlarla örülü bir yaşam… Her birey, hatanın annesinde, babasında, kardeşlerinde, eşinde ya da çocuklarında olduğunu düşünüyor. En sonunda ise suçu kendinde arıyor. Peki, gerçekler ortaya çıktığında, tüm sorunlar gerçekten çözülmüş olur mu? Geçmiş, yaşanan acılarıyla, eksiklikleriyle, tatlı anılarıyla geride kalır mı? Sevgi nedir bilmeyen biri, sevgiyi öğrenebilir mi? Hayır diyemeyen biri, bunu öğrenebilir mi? Anne ve baba hayattan çekildiğinde, insan nihayet kendi yaşamını sürdürebilir mi?
Bu kitap, aile içindeki olayları anlatış biçimiyle ve her karakterin kendini ifade ediş şekliyle beni derinden etkiledi. Kendi hayatıma ve yaptığım hatalara daha farklı bir gözle bakmamı sağladı. Evet, ailemizi biz seçemeyiz. Evet, geçmişi değiştiremeyiz. Ama her şeyi bir noktada bırakıp yeni bir yolculuğa çıkmayı öğrenmeliyiz. Kendi hayatımızı yeniden inşa etmeyi bilmeliyiz. Bu kitap bana bunu bir kez daha hatırlattı.
Geçmişe ne kadar dönüp bakmaya çalıştıysam, her seferinde tökezlediğimi fark ettim. Ama artık önüme bakmayı öğrendim.
Hayat bana bir otobüs yolculuğunu anımsatıyor
durağa gittiğimizde durakta gördüğümüz bir insana bineceğimiz otobüsün gelip gelmediğini sormak, otobüsü beklemek otobüste binip ilerlemek, diğer yolcular, her durakta inen binen insanlar, yolculuk esnasında karşılaştığımız olumlu olumsuz söylemler ve davranışlar…
Düşünün !
Tüm bunlar hayatımızda da yok mu , hayatta aldığımız yol hayatımıza aldığımız insanlar ….
Bu yolda iyi kötü bir çok olay yaşıyoruz ve tepkilerimiz bu göre şekilleniyor, bazen nedeni algılamadığımız durumlarda kendimizi değersiz mutsuz hissediyoruz. Bir olay yaşadığımız zaman o an hissettiğimiz tepkiyi veremediğimiz zaman farkında olmadan biriktirdiğimiz duygulardan kaynaklı. Bunu anlamak bile benim için zaman aldı bir çok yaşadığım duygunun kaynağını bulmam ve onları iyileştirmem gerekti ve hala kendimle ilgili yeni duyguları tepkilerim neden kaynaklandığını fark ediyorum.
Yeniden ayağa kalmak için her seferinde bir neden buluyorum bu tekamül yolcuğunda kendimin en güzel versiyonu bulmaya niyet ediyorum.
Ustaca Sevmek
Görmek istemeyen kişiden daha kötü kör biri yoktur,
dinlemek istemeyen kişiden daha sağır bir kötü bir kör yoktur,
Anlamak istemeyen kişiden daha kötü bir deli yoktur.
Hayatı gerçek olduğu gibi görmeye başlarsak duygusal acıdan uzaklaşırız. Bu demek değil ki hayatı yaşamaktan kaçınalım aksine gerçekte olduğumuz gibi kabul edip yeni bir yaşama başlamaya niyet etmeliyiz. Kendimize duyduğumuz sevgi yaşam kalitemizi belirler.
Bu kitap benim için sevgi dilini yeniden öğrenmemi sağladı.
İnsan yaşam yolculuğunda bazen ışığını pusulasını kaybedebilir.
Bulunduğu yer ve zamanda kendini sıkışıp kalmış ruhunun yavaş yavaş yok olduğunu hissedebilir. Önemli olan bu durumda yeni yollar keşfedebilmek yeni duygulara hazır olabilmek. Söylemesi yazması çok kolay gibi geliyor benim içinde bu kadar kolay olmadı kendimi kalabalıklara rağmen yalnız hissettiğim yavaş yavaş yok olduğumu düşündüğüm kendimi toplayacak gücü bulamadığım zamanlar çok oldu. Bu kitapta genelde spiritüel anlamda düşünce gücünün nelere gebe olduğunu , hayal kurmanın ve yaşama tekrar tutunmak için nasıl hareket etmem gerektiğini tekrar hatırlattı. Belki bildiğim şeylerin bu zamanda tekrar karşıma çıkmasını değişim için hazır olduğumun göstergesiydi. Kendimi keşfetmeye başladığım ve değişimi tüm güzellikleri ile kabul ettiğim bir zaman dilimindeyim. Tüm güzelliklerinin bizi bulması yeni yeni yollarımız olması dileğiyle. 
Şamanların Bilgeliği
Şamanların Bilgeliği
Reklam