“Çektiği sayısız ve dile gelmez acılar yüzünden, Jack'ın öfkesi, bir doğa gücünün kudurması gibi dehşet uyandırıyordu çocuklarda, “onu ben avladım, sessizce yaklaştım… şimdi siz yiyorsunuz” diye düşündü. Dağın doruğunda sessizlik ağır ağır öyle bir yoğunlaştı ki, ateşin çıtırtısını, domuzun yumuşak bir çıtırtıyla kızarmasını açık seçik duydular. Jack, etrafına bakınıp anlayış istedi; ama yalnızca saygı gördü çevresindekilerden.”