...insan evvela kendini yoklamalı ve "Ben insanlara hangi nazarla bakıyorum? Bir gün içinde yirmi kişiyle karşılaşıyorsam kaçını doğru görüyor, kaçını küçümsüyorum?" sorularını kendine sormalıdır. Ancak maalesef her şeyin hesabını kitabını tutuyoruz da kendi doğru ve yanlışlarımızın muhasebesini o kadar da önemsemiyoruz. Üç beş liranın hesabının yazılıp kenarda durmasını önemli görüyor fakat bugün kaç gönül kazandığımızı kaydetmeyi pek de zikre değer bulmuyoruz.
...hafızamızı eğitmemiz gerekir: Hayatımızın geçmiş zaman dilimlerinde bize iyilik yapan çok insan vardır ama geri dönüp baktığımızda hep yediğimiz kazıkları, kötü insanları hatırlıyorsak hafızamızın terbiyesi eksiktir, onu yanlış yönetiyoruz demektir. Kültürümüzde, geçmişimizde, ailemizin geçmişinde ve topraklarımızın mazisindeki iyi insanlar, isabetli davranışlar, güzellikler ve doğ-ruları ön plana getirmeye çalışalım hafızamızda. Diğer türlü hafızamız bize ihanet ederek ümidimizi, heyecanı-mızı, inancımızı çalabilir. Bunlar da hayatta çaldırma lük-sümüzün olduğu en son şeylerdir.
Güney Kore'de "şifa ormanları" denen bir çalışma yürütü-lüyor. Başlangıçta üç tane olan bu ormanlardan kısa sürede onlarca açılması planlanmış. İnsanların tenezzüh edip vakit geçirdiği bu yerlerde söz gelimi yürüyüş yolunda bir levha, "Dur ve bir çiçek sev" yazısıyla karşınıza çıkıyor. Başka bir tanesinde "Dur ve ağaçla konuş” yazılı. "Dur, gökyüzüne bak" vb. başka uyarılarla orman içinde insanların geçirdikleri zamanı verimli hâle getirmeleri planlanmış.