Burak Kınay
@BKinay
Reklam
Ormandaki ağaçlar yerli yerinde duruyor ama çıkardıkları sesler artık özel bir anlam taşıyordu. Onlarla Olga arasında uyumlu bir ilişki kurulmuştu. Kuşlar sadece ötüşmüyor, aynı anda birbirleriyle söyleşiyorlardı. Etrafını saran her şey dile gelmiş, içinden geçen duygularına yanıt veriyordu. Bir çiçek açsa, nefes alışını duyar gibi oluyordu.
İçine kapanık kişiliğinde gelişmemiş, az kurcalanmış ancak hiçbiri tam olarak işlenmemiş yetenekler olduğu inancı uyanmıştı içinde ve bu düşünce canını yakıyordu.
Ayrıca içinde mezara gömülmüş, belki artık ölmüş, iyi ve aydınlık bir başlangıç özünün yatmakta olduğunu acı bir duyguyla hissediyordu.
Sayfa 119