Doktor olup tek tek insanları kurtarmaya çalışmak az geldi bana. Bütün insanları, insanlığı kurtarmak istedim. Yeryüzünde bir cennet hayal ettim. Daha doğrusu bu hayal altın tepsilerde sunuldu bana.
"Yollar açılsa da dönemem artık Yoldaş." dedi bana. "Dön," diyor, "her şeye yeniden başlayalım," diyor. Af çıkmış! Seviniyor. Bilmiyor Yoldaş, hiçbir şey anlamıyor. Ben onları affedemiyorum, hayat affetmiyor, şakağındaki kurşunlarla toprağın altında çürüyen çocuk affetmiyor. Af çıksa ne olur çıkmasa ne olur! Bunları nereden bilecek o."