BVendetta
@BVendetta
"Sizi rahatsız etmeye geldim."
Şu anda okuduğu kitap
Geçmiş asla bir ölü değildir. Aslında geçmiş bile değildir*Edebiyat
Harika bir öykü kitabı okudum. Üstelik üzülerek gördüm ki, maalesef bu etkileyici kitabın sitedeki ikinci okuyucusuyum Kesinlikle kaçırılmaması gerektiğini düşündüğüm; 1950ler havasını; eskinin o çok sesli, çok renkli, kesinlikle daha kibar ve daha zengin Türkiye’sini; biraz hüzünlü, ama müthiş gerçekçi bir anlatım ile kelimelere dökmüş Raffi Kebabcıyan. Üstelik bunu şahane bir edebi ustalık ile yapmış. Tümüyle anlatıcının diliyle, iç monologlarla ilerleyen hikayelerde, müthiş geçişler ile geçmişi ve bugünü aynı paragraflarda birleştirmiş. Öykü gibi bence çok zor bir edebi dalda, üstelik kısacık öykülerin içinde bilinç akışını bu kadar başarılı kullanması ile benim kalbimi fethetti.
Bu kitapta Raffi Kebabçıyan 11 öyküsüne yer vermiş. Öykülerinin neredeyse tamamı kendi anılarından, aile tarihinden ve Ermeni cemaatinin yaşadıklarından harmanlanmış.
Zamanda sıkça geri gidişlerle özellikle 1920-1970 yılları arasında geziyoruz…
Lanet olası 1. Dünya Savaşı sonrası parçalanan hayaller ve ayrı düşen sevgilileri, arka planda son sürat değişen bir Türkiye resmi ile sunuyor örneğin, ilk öyküsü “Gün Batımı”nda… Gencecik hayatlar, bir daha bir araya gelemezcesine parçalanırken Türkiyemiz eski köşkleri yıkıp beton binalar yaparak zenginleşeceği hayali ile uyutuluyor. Asıl zenginliği; o çok kökenli, çok dilli, çok dinli, çok yetenekli halkını, eski komşu ve dostlarını kaybettiğinin hiç de farkına varmaksızın hem de… Yılmaz Erdoğan’ın “Sen Hiç Ateşböceği Gördün mü?”sünde de hissettiğim tarzda hüzünlü bir geçmiş resmi; eskimiş mektupların kokusu var kelimelerde… Daha ilk hikayede bu müthiş dile aşık oluyor, hikayeyi tekrar okuyorum.
2. hikaye “Kabus”, 6-7 Eylül olaylarını Beyoğlu’nda, küçük bir çocuğun gözünden anlatıyor. Eli sopalı güruh dükkan camlarını kırar ve içerideki eşyaları
BVendetta
Çok hoş bir inceleme olmuş, merakımı celbetti :)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hoşgeldin Leyla! Yüreğim biraz tozludur kusura bakma.
Özlem isimli okura yanıt verildi
BVendetta
Güzel yaklaşım:)
Émile, hakkında tek cümle kurmak gerekseydi, evlilik planı yaptığınız kişiye de okutup karşılıklı mütalaa etmedikçe o kişiyle evlenmeyin derdim. Bazı kitaplar vardır, devletin her vatandaşına okutması gerekir. 
Beyaz Zambaklar Ülkesinde böyle bir kitap mesela. Émile de bunun gibi her bireyin okuması gerekli diye düşünüyorum.
Rousseau bu eserinde hayalinde bir çocuğu bebeklikten alıp evlilik çağına kadar yetiştiriyor. Her ne kadar çok uzun ve yer yer sıkıcı olabilen bir eser olsa da altını çizerek okunması gereken bir başucu kitabı bence. İlk bölüm bebeklik dönemi, beşinci bölüm ise émile'nin evliliğe hazırlandığı ve yuva kurduğu dönem. Aradaki bölümlerde de çocukluk ve ergenlik dönemleri üzerinde duruluyor.
Herkes okusun isterim ancak okuyamacak kişiler için aklımda kalan birkaç meseleyi yazmak istedim.
Öncelikle Émile'nin erkek çocuk olduğunu söylemek gerekir. Biraz gelenekçi gelebilir size ama insanın doğası gereği değerlendiriyor yazar sürekli durumu. Bu yüzden diyor ki bebeklikten çocukluğa kadar erkek çocuğun bakımından annesi sorumludur. Çocuklukla birlikte çocuğun asıl sorumlusu babasıdır. Çünkü toplumdaki yerini alana kadar babası rol modeli olacak.
Bu yüzden eşler arasında iş bölümünü gözetmek önemli.
Çocukluk döneminde çocuğa sadece nesneleri tanıtmak ve oyun oynatmak gerekir. Kullanmayacağı hiçbir bilgiyi öğretmeyin diyor. Oyun dönemini çok iyi kullanması gerektiğini söylüyor. Ayrıca bedenen çok kuvvetli yetişmesi, çok aktif bir çocuk olması gerekir diyor. İlk dönemlerde anlamayacağı ahlaki konuları açmayın diyor. Aklı ermeye başlayınca tamamen karakter ve beden eğitimi verin diyor. Güzel ahlâkı sizi taklit ederek öğrenecek çocuk. Siz baskıcı olursanız yalana teşvik olabilir, utangaç olabilir vs.
Yaşı daha ilerleyince sizin tercihinize göre güzel ahlâki ilkeleri dinden
Beyaz Zambaklar Ülkesinde böyle bir kitap mesela. Émile de bunun gibi her bireyin okuması gerekli diye düşünüyorum.
Rousseau bu eserinde hayalinde bir çocuğu bebeklikten alıp evlilik çağına kadar yetiştiriyor. Her ne kadar çok uzun ve yer yer sıkıcı olabilen bir eser olsa da altını çizerek okunması gereken bir başucu kitabı bence. İlk bölüm bebeklik dönemi, beşinci bölüm ise émile'nin evliliğe hazırlandığı ve yuva kurduğu dönem. Aradaki bölümlerde de çocukluk ve ergenlik dönemleri üzerinde duruluyor.
Herkes okusun isterim ancak okuyamacak kişiler için aklımda kalan birkaç meseleyi yazmak istedim.
Öncelikle Émile'nin erkek çocuk olduğunu söylemek gerekir. Biraz gelenekçi gelebilir size ama insanın doğası gereği değerlendiriyor yazar sürekli durumu. Bu yüzden diyor ki bebeklikten çocukluğa kadar erkek çocuğun bakımından annesi sorumludur. Çocuklukla birlikte çocuğun asıl sorumlusu babasıdır. Çünkü toplumdaki yerini alana kadar babası rol modeli olacak.
Bu yüzden eşler arasında iş bölümünü gözetmek önemli.
Çocukluk döneminde çocuğa sadece nesneleri tanıtmak ve oyun oynatmak gerekir. Kullanmayacağı hiçbir bilgiyi öğretmeyin diyor. Oyun dönemini çok iyi kullanması gerektiğini söylüyor. Ayrıca bedenen çok kuvvetli yetişmesi, çok aktif bir çocuk olması gerekir diyor. İlk dönemlerde anlamayacağı ahlaki konuları açmayın diyor. Aklı ermeye başlayınca tamamen karakter ve beden eğitimi verin diyor. Güzel ahlâkı sizi taklit ederek öğrenecek çocuk. Siz baskıcı olursanız yalana teşvik olabilir, utangaç olabilir vs.
Yaşı daha ilerleyince sizin tercihinize göre güzel ahlâki ilkeleri dinden
Hamuş Bişnev isimli okura yanıt verildi
BVendetta
Çok teşekkür ederim değerli yorum için :)