"...ama neden birine daha annesinin karnındayken mutluluk yazılıyor da, diğeri yetimhanede hayata başlıyor? Gerçekten, mutluluk Aptal İvan'a veriliyor."
"Bazen yalnız olmaktan hoşlanıyorum; üzgün olmak, özlem duymak ve böyle anlar daha sık olmaya başlıyor. Anılarımda beni büyüleyen anlatılmaz bir şeyler var ki, saatlerce etrafımdaki her şeye duyarsız kalıyorum ve her şeyi unutuyorum, mevcut olan her şeyi."