Epidaph
@B_art
Sonsuzluğa açılan kabına sığmayan bir hiçliktir düşlerim.
Karl Kraus bunu, günümüzde gerçekliği, özellikle de büyük felaketten sonra kültür adı altında yeniden dirilen gerçekliği lafazanlığın doğurduğu teziyle desteklemiştir. Bu gerçeklik büyük ölçüde, Valéry'nin siyaset tanımında oldugu gibi, insanları kendilerini ilgilendiren konulardan uzak tutmak için vardır.
...
İletisim faaliyeti ve formülleri böylece konu öle öznenin arasına girerek özneyi tam da bütün bu kuru lakırdının neyle ilgili olduğu konusunda körleştirir.
Felsefede olduğu gibi lirik şiirde de, jargonun belirleyici özelliği, kastedilen şeyi -bu şey, özneyle arasında hiçbir gerilim bulunmayan bir Varlıkmış gibi- gözde canlandırarak kendi hakikatini isnat etmesidir; bu jargonu, belirli bir söylemsel hükme dönüşmeden önce, hakikatsizliğe dönüştürür. İfade kendine yeter.