Epidaph
@B_art
Sonsuzluğa açılan kabına sığmayan bir hiçliktir düşlerim.
İnsan, hiçliğin dünyaya gelmesine aracılık eden varlıktır. Ama bu sorun hemen peşinden bir yenisini getiriyor: İnsan kendi varlığı içinde ne olmalıdır ki, hiçlik onun aracılığıyla varlığa gelebilsin?
Sayfa 68
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İki form vardır ve birinin görünme koşulu ötekinin dağılmasıdır, tıpkı algılamada bir nesneyi form olarak oluştururken bir başka nesnenin de bir fon kılınıncaya kadar ötelenmesinde -ya da tersinde- olduğu gibi.
Sayfa 64
Ancak görme bir kez yeniden gözlemcinin öznelliği içinde konumlandırıldığında, iç içe geçen iki yol açıldı. Bu yollardan biri, görmenin, modernizmde ve başka yerlerde yani iktidara getirilmiş olan bedenden türetilen hakimiyetini ve özerkliğini olumlayan çeşitli saptamalara doğru götürüyordu. Öteki ise görsel beden hakkında elde edilen bilgi doğrultusunda gözlemcinin giderek daha fazla standartlaştırılmasına ve düzenlenmesine, görmenin soyutlama ve formelleştirilmesine dayanan iktidar biçimlerine götürüyordu.
Görme konusunda yansız ve görünmez bir terim olan beden artık gözlemci hakkında bilgi edinilen katman haline gelmiştir. Görmenin bu elle tutulur pusluluğu ve bedensel yoğunluğu o kadar ani bir biçimde bakış alanının içine girdi, neden olduğu tüm sonuçları ve etkileri anında kavramak mümkün olmadı.
Görmeyi ölçmek gerçekten de mümkün olabilir, ama Fechner denklemlerinin asıl önemi belki de homojenleştirici etkileridir: Bunlar sayesinde algılayan kişiyi yönetmek, tepkilerini önceden tahmin etmek, üretken kılmak ve her şeyin üstünde rasyonelleştirmenin tüm diğer alanlarıyla uyumlu hale getirmek mümkün olmuştu.