Günümüzün sahicilik kültürüne dalmış insanlara söylenebilecek akla yakın bir şey var mı? Yumuşak görecelikte boğulmuş ya da hiçbir yükümüz kendi gelişiminin üstüne koymayan -diyelim kariyer geliştirmek uğruna sevgiyi, çocukları, demokratik dayanışmayı bir yana atabilecek- insanlarla akıl çerçevesinde konuşulabilir mi?