Zeynal Yıldız
@B_ilgi
Yarım bir ağızla yeni bir yıl. Mutlu yıllar dilerim yine de.Duygular
AYKIRI YAŞAMAK
Geriye bakarak yanıtlıyoruz birbirimizi
Bir destek aranır bir güç alırcasına
Dönerek ikide bir anıların ülkesine..
Alnımızı gererek konuşuyoruz, kaşlarımızı
Bir ince eğimle siper edip bakışlarımıza
Çok iyi bildiğimiz bir duyguyu
- O biraz yenilgiye biraz ezikliğe benzer
Ortak yaşadığımız sızım sızım -
Saklamaya çalışıyoruz birbirimizden.
Uzun uzun susuyoruz sözün kıyılarında
Hangi kapıyı aralasak bir uzaklık esiyor
Hiçbir düşünceyi sonuna dek götüremiyoruz.
- Böyle belirlenmiş sınırlar içinde
Bir iç denetimle, bir dış denetimle
Konuşmasak da eski tadını yitirdi -
Düşler kuruyoruz yeniden gelecek üzerine
Kaldırıp kirpiklerimizi ayak uçlarımızdan
Dağlara bakıyoruz, ufuklara, bulutlara
- Ah, o insan yüreğinin değişmeyen tutkusu -
Bir güncel sesle sonra, çirkin ve çiğ
Bir kirli görüntüyle hayata ilişkin
Dönüyoruz gerçeğin o kalın çizgisine..
Yeni yeni yaşamlar kuruyoruz ödünler vererek
Aklımızda yüzlerce geçerli açıklama:
"Yaşamak zorundayız nasılsa, iyidir
Hiç yoktan var olmak" adına
Reklam
Ölüm RisalesiHayat ve İnsan
Damla damla oluşuyor hayat
Ölüm kımıl kımıl
Duymak kolay
Anlatmak değil
Her an
Farkındayım
Az az öldüğümün
Bilincindeyim doğan ayın
Eriyen karın akan suyun
Ve usul usul tükenen zamanın
Tekrarlayıp duruyor saat
Vakit te mahlûktur
Vakit te mahlûktur
İşliyor kalbim
Eskiyor saçlarım
Ve gözlerimin en ince hücreleri
Okuyorum hayatı
Toprağın üstünden çok
Altındakilerle var olduğunu
Toprak
Ölüme aç
Ölüme muhtaç
Hayat
Aynı Yağmurun Altında
Topraktan geldik, toprağa gideceğiz. Mühim olan, çamurlaşmamak.’
Bu yazının benim için ayrı bir önemi var.Yazan arkadaşım göçük altında kalarak vefat etti.Bu yüzden onun anısına bu yazıyı buraya bırakıyorum.Dönüp dönüp hatırlamak için elimden başka bir şey gelmiyor. Allah rahmet eylesin sevgili kardeşim.
Aynı Yağmurun Altında
Oldum olası yağmuru sevmişimdir… Sesindeki dinlendiriciliği ve bende yarattığı, o berraklık hissine kapılıp gidiyorum sanırım… Bazen romantikleştiriyor, bazen de sinir bozuyor olmasına rağmen her koşulda seviyorum su damlalarının yere yolculuğunu.
Aynı yağmurda ıslanmak diye birşey var mesela. Aynı buluttan nasiplenmek. Ortak paydada buluşulduğunun çok bariz göstergelerinden biri gibi adeta. Paylaşılan , anıların, heyecanların, mutlulukların tarifi gibi…
Aynı yağmura bakıp bakıp, aynı hayali kuranlar da var. Kalpleri gökkuşağı ile birbirine bağlı aşıklar mesela… Aşkını su damlacıklarına yükleyip, bulut olup aşkları şimşek şimşek çakanlar…
İnsanlar yağmurdan neden hep koşarak kaçar hiç anlamadım.. Sanırım bulunduğumuz düzenden, biryerlere, birşeylere yetişme telaşından, fiyakamızın bozulmasından korktuğumuz için de olabilir… Ee hani biz topraktan gelmiştik? Toprağın aşkı yağmura kavuşmak değil mi ? Neyden kaçıyoruz allah aşkına… Ruhumuzun terapisinden? Belki de…
Çok kafa karıştırmak niyetinde değilim aslında ama olaylara bazen farklı pencerelerden bakmak lazım geliyor bu ummalı koşuşturma içinde…
Uzun lafın kısası diyorum ki ıslanmak güzeldir. Yağmur ile bütünleşmek, arınmak, romantikleşmek, sinir bozulması hepsi güzeldir. Bazen karşı durmak değil, doğa ananın bu mucizesine boyun eğmek güzeldir… Ferah bir zihinle, tüm telaşınızı bir kenara itip hala keyfini sürebiliyorken bir deneyin derim… Bir deneyin, ıslanmak güzeldir..
Topraktan