Suç ve Ceza Petersburg şehrinde ailesinden oldukça uzakta beş parasız bir üniversite öğrencisi olan raskolnikov maddi yetersizliklerden dolayı okulu bırakmak zorunda kalır . Güçlükle idam ettirdiği hayatından memnun değildir. Ve bazı hesaplar yapmaya başlar .Bunlar suçu meşrulaştıran hesaplardır.Örneğin napolyonun mısırda yüzbinlerce insanı öldürdükten sonra bir kahraman olarak anılması gibi.Yada hz muhammetin bir amaç uğruna bir doğru adına diğer yanlış olanların önemsiz görülmesi gibi. Suçun gizlenmesindeki maddi olanaksızlıktan çok suçlunun kendisinde aranmalıydı hemen hemen her suçlu suçu işlediği sırada yani aklın iradenin dikkatin en yoğun olması gerektiği anda akıl ve irade yönünden güçsüzlüğe düşüyordu.Akıl tutulması ve iradeyi kaybetme tıpkı bir hastalık gibi geliyordu insana,gelişip yayılıyordu ve suçun işnemesinden az önce en yüksek düzeye ulaşıyordu,suçun işlendiği sırada ve ondan sonra kişiliklere bağlı olarak bu düeyini sürdüyor sonrada her hastalık gibi etkisini yavaş yavaş yitirip yok oluyordu.Hastalıkmı suçu doğuruyor yoksa suçmu kendi yapısına uygun hastalığa benzer birşeyleri geliştiriyordu. Raskolnikov, gözünü yoksulluk içinde açmamıştır; babası öldükten ve Petersburg’a okumaya geldikten sonra tam bir yoksulluk içine düşmüş, bu yoksulluk onu ezmiştir. Yoksulluk, her şeyden önce aç kalmaktır, aç kalmak ise korkunç bir işkencedir. Yoksulluk durumu ve toplumdan kopması nedeniyle Raskolnikov bir nihilist mi olur? Burası tartışma götürür, ama aç kalmak, önce insanın kendi içinde yıkımın başlaması, dünyayla olan canlı bağlarının zayıflamasıdır. Böyle bir ortamda insanın içinde çevreye karşı düşmanca duyguların uyanması olağandır. Eğer ben insanlar arasında bir hiçsem, diğer insanların benim için ne değeri olabilir? Bizce bu iğrenme duygusu çok