Benim en sevdiğim taş kaledir,ona dikkat etmen gerektiğini düşünmezsin.Dürüst bir taştır.Gözünü vezirin,atın,filin üstünde tutarsın çünkü onlar içten pazarlıklıdır.Ama çoğu zaman kaleye yenilirsin.Dürüstlük her zaman bizim zannettiğimiz gibi bir şey değildir..
Fakat,mesele bu değildi;mesele ,bir şeyleri sıcak bir çorbanın kokusunu duyar gibi hissedebilmekti.Bense bunu hiç becerememiştim.Ne tabiatı,ne insanları,ne de olup bitenleri hiç sevmemiştim;kendimi bile,kendi yaptıklarımı bile.
Düşünceler kafanıza üşümeyi sürdürecektir, ama onları bir kenara itmeye çalışın.İki seçeneğiniz var:Ya zihninizi denetleyeceksiniz ya da zihninizin sizi denetlenmesine izin vericeksiniz.