Bahar Keskin
@Baharkeskin
24 okur puanı
Haziran 2024 tarihinde katıldı
Çinli yazar Yiyun Li’ nin yazmış olduğu Kazkafanın Kitabı adlı eseri zaman zaman anlaşılması zor olan ilişkiler ve karamsar olayların içine çekmiş olsada ilerlemesi kolay bi eserdi.
Kitapta iki yakın arkadaş olan Fabienne ve Agnes birbirinden farklı karakterlerdir. Birisi korkusuz ve cesur diğeri ise naif ve sakindir. Taşrada yaşan bu arkadaş hayatlarına biraz macera katmak isterler ve kitap yazmaya karar verirler. Bu süreçte iki arkadaşın birbirlerine olan bağlılıkları, aile ilişkileri, bir yere ait hissetmeme duyguları anlatılır.
Anlamakta zorlanacağınız bir arkadaş ilişkileri olsa da okuduğunuza değer bir kitap olacaktır. Zorlu şartlar altında hayatlarını idame etmeye çalışırken, hayallerle beslenen iki küçük beden. 
Kazkafanın Kitabı
Kazkafanın Kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şimdi size bu yaşımda neden daha önce okumadım dediğim ve bu yıl okuduğum en heyecan verici kitaptan bahsetmek istiyorum. Doğu Ekspresinde Cinayet.
Aslında Agatha Christie’ nin adını ne kitaplarının ne kadar cezbedici olduğunu duymuştum ama bir türlü olmak nasip olmamıştı. Ve bu kadar beklemiyordum.
Kitabı okumaya başladığınız an elinizden bırakamıyorsunuz ve sanki bir sizde kitabın içindeymişsiniz, bir film izliyormuşsunuz gibi heyecana kapılıyorsunuz. Kitapta Doğu Ekspresinde yolculuk etmekte olan insanlar arasında biri bir sabah ölü bulunur. Ve şans eseri trende dedektif poriot da vardır, bu cinayeti kimin işlediğini bulmak için iş başına koyulur.
Kitapta delilleri, sorgulanan yolcuları okurken kafanız karışabilir. Hatta okuyorken aslında ne kadar küçük detayları atladığınızı fark etmediğinizi göreceksiniz. Poriotun gözlemleri ve zekası sayesinde çözülen bu cinayeti okumak çok zevkliydi. Tadı damağınızda kalacak bir kitap arıyorsanız tavsiyemdir.
Aslında büyük bir beklentiyle almıştım kitabı ama maalesef öyle çıkmadı. Sandım ki yetişkin kişilerin esprileri, eğlenceli yaşamlarını okurum ve biraz kafam dağılır. Tek okuduğum iki yetişkinin ama aslında çocuk gibi davrananların boş hayatlarını okumak. Başta güzel başlamıştı ama devamında sahneler çıktı karşıma. Biraz görmezden gelerek okumaya çalıştım ama bu tarz bir kitap okumak istemiyordum açıkçası.
Kitapta aslında eğlenceli ve hayatında üzüntüye yer vermeyen Kristen ve yeni sevgilisinden ayrılmış olan Josh’ un tanışması sürecinde yaşadıkları tatlı atışmalarım hoşlantıya dönüşmesiyle başlıyor. Veee tüm kitap boyunca birbirlerine açılmaları, aralarında ki +18 muhabbetler ve Kristen’ nın hastalığını okuyoruz.
Zamanımı boşa harcamayarak üzüldüğüm tek kitap sanırım. Umarım daha kötüsünü okumam.
Aslında kitabı okumadan önce yazar hakkında biraz bilgim vardı. Ama okurken kendi hayatından böyle izler göreceğimi beklemiyordum. Yazarı biraz tanıyan hakkında bilgisi olan kitaba baktığı zaman ondan izler bulacaktır. Kitabı giriş cümlesinden bile anlamam gerektirdi aslında annesinin ölümüne böyle kayıtsız böyle tepkisiz bir insan. Meursault kendi hayatı dahil olmak üzere bir çok olaya, kişiye karlı çok kayıtsız davranmaktadır. Okurken bir şeylere tepki vermemesi gerçekten çok can sıkıcı olabiliyor.
Akılda kalıcı olanlardan örnekle söylemem gerekirse annesine “Annem” değil “Anne” demesi, kız arkadaşı Maria’ nın evlenmek istemesi üzerine “Bana fark etmez evlenmek istiyorsan evlenebiliriz.” , ölüm cezası aldığında söyleyecek son sözünün olmaması aslında kimseye bağlılığı olmayan, herkese olduğu gibi kendine de yabancı olan bir karaktere işlenmiştir.
İlk sayfaları okurken hiç duygu geçişi yaşamadım aslında. Sadece ne olacağını merak ederek, kitabın gidişatını görmek istediğim için okudum. Anlamakta zorlandığım bir kitaptı benim için. Anlamakta kastım olaylar ya da dili değil kitap gayet açık bir şekilde anlatıyor her şeyi sorun bu kadar düz, duygusu bir kitabı okumak benim için anlamakta zorluktu.
Hayatınızda bir şeyler ters gidiyorsa okumamalısınız. Ya da okuyunuz en fazla ne olabilir ki?
Hayatında bir defa Dostoyevski okuyanlar anlayacaktır ki yazarımız kendisinden esinlenmiştir. Bir nevi buhran dolu bir kitap okumuş oldum. Su gibi aktı aslında beni yoran bir dili yoktu fakat duygular çok işlemedi. Japon edebiyatında öğrenmiş oldum ki yavan bir anlatımı vardı. Sevdim mi diye düşünürsem evet sevdim ama bir şeyler eksik gibiydi. Okumak isteyenlere elbette tavsiye ederim ama ben zaten doluyum daha fazla kafamı yormak istemiyorum diyorsanız okumak için biraz daha erteleyebilirsiniz.
