Bahire Sude Erdoğmuş

Yalnız kalmak,terk edilmek,unutulmak…Bunların hangisinden daha çok korkuyorum? Belki de unutulmak en kötüsü. Yalnız kaldığımda bir yerlerde birinin beni düşündüğünü hayal edebilirim hep. Terk edildiğimde özlendiğimi,o kişinin yaptığından pişman olduğunu hayal edebilirim. Unutulduğumda ise hayal edecek hiçbir şey bulamam. Sanki bu dünyada hiç var olmamışım gibi…
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Geceleri yatağa uzanır ama uyuyamazdım.Nefret edecek bir sürü şey gelirdi aklıma ama sonunda yine kendimden nefret ederdim.Geceleri çok düşünmekten gündüzleri başım ağrırdı.
Ama o tamamen farklıydı.Geçmişi düşünmekten zevk alıyordu.Hayatı hakkında konuşmaktan hoşlanıyordu.Sanki bu şekilde hayatını tekrar tekrar yaşayabiliyordu.
Ciciannem karnımda şeytan olduğunu söylerdi. égoïne şeytanı bulmayacak,korkuyu bulacak.Korkuyu hep karnımda duymuşumdur. Herkes benim hiçbir şeyden korkmadığımı sanırdı,ben her şeyden korkardım. Korkardım ve korktuğum için utanç duyardım,gururluydum,bu yüzden cesur numarası yapardım.
Duygusallıktan daima korktum. Duygusallık bana saklanması gereken bir zayıflık gibi gelirdi.Sert görünmeye çalıştım.Korkarım başardım da.