Tam da böyle düşünürken, İbn Arabî'nin bir sözüyle karşılaştım: "İnsandan alemdeki her şeye uzayan bir bağ vardır."
Her şeye, her eşyaya, her insana uzayan, uzanan bir bağ bu. Dolayısıyla kader ortaklığı dediğimiz şey sadece belirli durumlarda değil, her an var. Her an, bir başkasıyla "kızılötesi" bir bağ kuruyoruz.