Durgun suyun üzerinde iki kuğu kuşu, birer oyuncak kadar hareketsiz, süzülüyorlardı. Ormanda çayırlar ve banklar sırılsıklamdı. Bu sıralardan birinde, üzerine oturulmaktan buruşmuş bir gazete ve bir kaç firkete vardı.
Çiçeklerin akşamlarını
Akşamların çiçekleri
Aydınlatır...
Biri bekler sabahları,
Biri gündüz diye çıldırır.
Bir başkası aydınlığı akşamlandırır,
Biri rüzgârlandırır gönülleri.
Biri kızdırır soğumuş külleri..
Biri kurur bir kitabın içinde,
Biri de kafes arkasında saksılandırır.
Dursuz-duraksız çalar her insanda
Sevinci, aldanıyı, ölümü ve yası..
Özdemir Asaf