Baran
@Baran48
Pratikten yalıtılmış düşüncenin gerçekliği ya da gerçeksizliği konusundaki tartışma, tamamıyla skolastik bir sorundur. Feurbach üzerine II. Tez
494 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Feodalitenin ve monarşinin simgelerine karşı savaş, devrimin ilk dönemlerinde (1789-1794) akıl almaz ölçülerdeydi. Takvimi, ay, gün isimlerini değiştirdiler. Eski ayların yerine, Brumaire (sis), Frimaire (soğuk), Pluviose (yağmur) ve Ventose (rüzgar) türün den adlar koydular. Kutsal günleri "şalgam günü", "domuz günü", "hasat günü" gibi adlarla değiştirdiler. Metreyi ve gramı yeniden tanımladılar. Paris'te 1400 sokağa yeni isimler verdiler. XV. Louis Meydanı, Devrim Meydanı oldu. Devrimciler kendi isimlerini bile değiştirdiler. Brutus, Spartaküs, Liberte..
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Terör dönemini ve uygulamalarını, başta Robespierre, Jakobenlerin iktidar hırsıyla, kan dökücülüğüyle açıklamak sığ bir yaklaşımdır. Devrim, emekçiler-yoksullar tarafından aşağıdan "toplumsal bir cumhuriyete" doğru zorlanmış, Jakobenler kendi köktenci "cumhuriyet"lerini monarşik restorasyona karşı güvenceye almak güdüsüyle bu kesimlerle bağlaşıklık kurmuş, "devrim"i iç ve dış tehlikelere karşı savunmak ve "kamu düzenini" sağlamak üzere siyasal şiddete başvurmuş, bir bakıma kestaneleri ateşten elleriyle alarak tarihsel sınıfsal görevlerini yerine getirmiş, yoksul lara, baldırıçıplaklara verilen ödünlerin burjuvaziye "fazla" geldiği noktada ise giyotine gönderilmişlerdir
Ekonomik az ve geç gelişmişlik, Fransız Devrim sürecinde hoşnutsuzluk ve öfkenin aşırı derecede birikmesine, yalnızca kent aydınlarını değil, yoksullaşan, vergilerle belleri bükülen kent ve kır yoksullarını da sarmasına yol açtı. Fransız Devrimi'nde baldırı çıplaklar olarak anılan bu yoksul halk insanları son derece etkili bir rol oynadı. İngiltere' de, üst sınıflar devrime katılan, onu ileri iten yoksul-emekçi kesimleri daha erken bir ev rede devlet erkinden uzak tutmayı başardılar. Fransa' da feodalitenin, mutlak monarşinin sömürü ve despotizmine karşı tüm toplu mu, en çok da halk sınıflarını saran öfke, bunlardan kurtulma iste ği çok güçlüydü. Kitlesel şiddet ya da "terör" ün nedenleri arasında bu birikimin çok önemli bir rol oynadığı kesindir.
İki: İngiliz Devrimi, ekonomik bir temel üzerinde uzun zaman içinde kerte kerte oluşan, temelleri derinde bir dönüşümdü. Fransız Devrimi ise, ekonomik açıdan geç ve görece az gelişmiş bir yerde gerçekleşti. Bu iki eksikliğini dengelemek istercesine köktenci, şiddet ve hız katsayısı yüksek bir devrim olarak pratikleşti.
iki farklı burjuva devrimi
Bir: İngiliz ve Fransız toplumlarının ve devletlerinin tarihsel oluşum ve biçimleniş farklılıkları devrimlerini de farklı kıldı. İngiltere, Avrupa' da siyasal birliğini ve devletin merkezileşmesini ileri derecede ve en erken sağlayan ülkeydi. Feodalizmin Avrupa'da dorukta olduğu zamanda bile devlet merkezileşmeye devam ediyordu. İngiltere' de hiçbir zaman feodalizme özgü parsellenme/parçalanma yaşanmadı. Fransa ise ekonomik ve siyasal olarak çok parçalı bölgesel erklerden oluşuyordu. Merkezileşmeyi mutlakçı monarşiler sağladı.