>Sevgili yiğit karım, acılarla yüklü bulut gibisin sen, yağsan hüzün ve keder yağarsın, bana yağ sevgili, bana, benim yüreğime, yağ ve acılarımı çoğalt <
Onun yokluğu hayatımızda büyük bir boşluk yaratmıştı. Bir anda yapayalnız kalmıştık. O zamana kadar etrafımızdan ayrılmayan dostlar, ahbaplar uzaklaşmışlardı bizden. Kapımız çalınmaz olmuştu. Üzerimize dünyanın tüm kötülüklerine, iğrençliklerine karşı, olumsuzluklarına karşı kanat germiş olan 'babamız' yoktu artık. Bizi koruyan, varlığıyla sevdiklerine güven veren, kimi zaman da sessiz bir bakışı yığınlarca adamı hizaya getirmeye yeten, korkusuz yiğit 'babamız' artık yoktu.