Bay Bilinmeyen
@BayBilinmeyen
Ben her zaman tek başına olmayı tercih ettim.
Kendimi hiçbir zaman ülkeme, evime, arkadaşlarıma ve hatta aileme bile tam olarak ait hissetmedim. Tüm bu ilişkilerden ısrarla uzak durma isteğim hiç azalmadı ve yalnızlığa olan ihtiyacım her geçen sene daha da arttı. Böyle yaşayan bir insan, elbette sosyal hayat enerjisinden ve kaygısızlıktan yana bir şeyler kaybetmiştir. Öte yandan kendini, diğerlerinin görüşlerinden, adetlerinden ve hükümlerinden bağımsız kılarak, kendi duruşunu bu güvenilmez temeller üzerine kurmamıştır.
Reklam
Çözüm kolaysa,
Tanrı size cevap veriyordur...
Mutsuzluktan sonsuza dek kaçmayı istiyor olabilirsiniz ama mutsuz kimyasalların da mutlu kimyasallar kadar gerekli olduğunu bilmekte fayda var. Beyniniz, tıpkı fırsatları davet eden mutlu kimyasallara ihtiyaç duyduğu gibi, mutsuz kimyasallara da tehdit ve engellere dikkat etmek için gereksinim duyar. Mutlu kimyasalları arayarak ve mutsuz kimyasallardan kaçınarak hayatta kalmak üzere tasarlandınız. Aramayı ve kaçınmayı saf dışı bırakan kısayollara uygun tasarlanmadınız.
Reklam