Her şeye karşın o güzel yüze yeniden bakıyorum. Yüzünde bir umut ışığı var, özlem iz düşürmüş yüzüne. Derinden seçilen bir keder kaplamış yüzünü, çaresiz bir keder.
"Gitme!" diyorum.
"Hayır," diyor gülümseyerek, "Artık gideyim, çok yoruldum..."
...zaten hayat da uyum ve uyumsuzluklar arasında gidip gelen bir salıncak değil miydi? Önemli olan sevgi, kalıcı olan aşktı. Aşk en paslı kilidi bile açacak güçteydi.