Hepimiz bu dünya dediğimiz sert kabuk üzerinde birer misafir değil miyiz?
Biraz yaşayacak
Çokça sevecek
Biraz da sevilecektik
Ve sonra usulca çekip gidecektik.
Hepsi buydu…
Gözlerinin önünde çürüyen bu dünyayı görmeyenler,
Adalet karşısında sessizlik yemini etmiş vicdanlar,
Bir yudum hak,
Bir parça adalet için dövüşen mi suçlu?
Kelimeler, yargının ve korkunun zincirlerinden kurtulduğunda, insanın en saklı duygularını, en derin sırlarını ortaya çıkarır. Çekinmeden dökülen her sözcük, yürekte birikenlerin çırılçıplak haykırışıdır. Ne bir onay bekler, ne de bir yargıyı umursar. O an, dilin sınırları yok olur ve geriye sadece hakikatin yankısı kalır.”