Serhat
@Bay_S
Puan vermedi
Tepeden tırnağa acı çekiyorum diye başlıyor kitabına acının has oğlu Ahmet Erhan. Ne yıkık dökük bir kimlik Ahmet Erhan parçaları dağılmış dört bir yana toplamak zor iş arkadaş toplayıp bir araya getirmek zor iş Ahmet Erhan'ı.
Öldürmeyeceğim kendimi diyor şair ama keşke öldürseydi bana diyeceksiniz diye de söylemeden edemiyor. Ahmet Erhan'ın kendini öldürmeme nedametini içimizde duyacak mışız gibi.
Asıl intihar diyor gün gün yaşamakta. Yani şair yaşadığı her lahzayı intihar belliyor. Peki söyler misiniz bir nasıl yaşayabilir böyle. Bu korku bu endişe insanı nasıl hala ayakta tutabilir. Ahmet Erhan her ne yaşam üzerine böyle diyorsa da yaşama inat mücadeleyş hiç bırakmamış hep sabır göstermiş. Babasını ve annesini kaybetmesinden sonra bile hala yaşamı tercih etmesi bunu kanıtlar nitelikte.
Yine en kadim ve iyi dostu yalnızlık onun. Bir şiirinde "gel ey yalnızlığım benim". Yalnızlığı sahiplenişi onu refiki bilmesi de ızdırap insanına yakışan cinsten.
Acısı yüzünden okunan koca adam. Her defasında acısını bir çocuk gibi vaveyla eden ihtiyar şair. "Acımı anlamıyor musunuz yüzümden?" diyor. Evet onu acısı arşı aladan bile görülebilir.
İkinci bölüm kitabın adı. Burda şair düzyazı şiir tekniğine başvurmuş. Uzun uzun cümleler ile acısını ve kederini yazmış.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi
Ahmet Erhan "Zeytin Ağacı" kitabına "Bir baba için" şiiriyle başlıyor. Hem zaten o her şeye babasıyla başlamıyor mu? Bismillah değil baballah der gibi başlar herr şeye Ahmet Erhan. Tanrıdan önce andığı addır baba. Kendi isminden önce de babasının ismi gelmiyor mu?
Seninle konuşuyorduk baba/böyle gecelerde iki bilge gibi. Babayla hasbihal en mutluluk verici tattır Ahmet erhan için, bir de yanında rakı da olmalı ama.
Baba diyor durursam azarlar, tökezlersem kaldır beni. Hep yanında onu koruyan bir babanın güvenini her zaman hisseder şair.
Şair her ne kadar çoğu şiirlerinde ölümü temini anlatsa da "Artık yaşamaktan öte bir seçim kalmıyor bana" diyerek yaşama cesaretini de her zaman kendisinde bulmuştur.
Zeytin ağacı bölümünde ise şair meşhur "oğul" şiirinde Anne ben geldim diyor. Bir yanı babaya aitse öte yanı annesine ait. Ama Ahmet Erhan yine de ben en çok babama aitim diyebilmiştir.
