Baybars Şahin

"Okumuş yazmış insanlarda sevimsiz bir alışkanlık daha fark etmiştim: Kafalarında çeşit çeşit düşünce biriktiriyor ve tüccarların paralarıyla övünmeyi sevdikleri gibi bu düşüncelerle övünmeyi sevdiklerinden midir, yoksa bu düşünceleri içlerinde taşımak zorlarına gittiğinden midir, affedersiniz mujiklerin bitlerini saçtıkları gibi onlar da nereye olduğuna bakmaksızın bu düşüncelerini sağa sola dağıtıyorlardı. Oysa düşünceler konusunda dikkatli davranmak gerekir, aslında hiç kimse bunların hangisinin doğru olduğunu, hangisinin olmadığını bilmez."
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
-Yokluğunda Üşümek- Sen yoktun. Terk edilmiş bir İstanbul vardı Yaslanmış gökyüzünün umarsızlığına, Eylül rüzgârlarıyla sararan Bayram kartpostallarına benzeyen. Sen yoktun, Bir çocuk ağlardı istasyonlarda, Geceyarıları uykumu bölerdi hıçkırıkları, Trenler geçerdi gözbebeklerimden, Kirlenirdi bembeyaz umutlarım. Sen yoktun, Yokluğunla kalkardı ada vapurları, Gölgelerimiz gezinirdi ağaçlıklı yollarda, Kayalıklarda seslerimiz çınlardı, Deniz seni sorardı bana. Sen yoktun, Tüm dünyayı değiştirebilirdim, Oysa aynalarda eskiyor yüzüm. Ne yana baksam karşımda bir anı, Meğer İstanbul ne çok benziyormuş sana. Sen yoktun, Omuzlarımda paramparça bir yürek, Göğüs kafesimde karmakarışık bir kafa, Kıvranarak olayların burgacında, Gezinirim sensizlikle, deliliğin sınırlarında. Sen yoktun, ... Sen yoktun, Kanayan bir sevda vardı Yeryüzü ıssızlığında.
Şiir
Kalp iki bölümden oluşur. Biri bunları ister, diğeri kalmayı. Bir yanı iyiliği, bir yanı kötülüğü gözetir. Belki babam, kamçılama direğine bağlı bir hırsızı kırbaçlarken içten içe gözyaşı döküyordu. Belki de üzerine çullanmış tüm haksızlıkların intikamını alıyordu bu yolla. Kim bilir?