Fergan
@Baykahve
instagram.com/evergreen_jazz
Beynimde doğmamış bir çocuk var.
#103559835
Lisans
İstanbul
321 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
1/10
2024 5. kitabı
Hiçbir derinliği ve doğruluğu olmayan bir tarih perspektifinde zorlama bir hikaye.
Ülkeyi felaketten felakete sürükleyen, yüzbinlerce askerimizin şehit olmasına sebep olan basiretsiz hamleler yapan, teröristlerle işbirliği yapan ittihatçılar mı kahraman?
Reklam
10/10
2022 5. kitabı
“Hayat, başkalarının hatalarını yüklenemeyecek kadar kısaydı.”
Bu kitabı okumadan önce evet, benim de birtakım ön yargılarım vardı. Eşcinsellikmiş de kadın düşmanlığıymış da falan filan, geçiniz. Çok gaza gelen bir millet olduğumuzdan; milletçe, herhangi bir şeye yorumumuz da çoğu zaman var olanın çok çok ötesinde bir ifade olarak kalıyor.
Klasik kitaplar benim için ikiye ayrılıyor; bazıları gerçekten çok güzel ve akıcılar; bazılarıysa çok sıkıcı ve TV dizisi formatında yazılmış eserler. Dorian Gray ise bunların ötesinde bir başyapıt; toplumsal tespitleri ve psikanalitik yaklaşımları çok kıymetli bir eser.
7/10
2020 1. kitabı
14 yıl önce 4 günde bitirmiştim. İnsanoğlunun yazdığı kutsal kitap olarak atfetmiştim. Her cümlesini büyüleyici bulmuş; kitapları Tutunamayanlar ve diğerleri diye ayırmıştım. Belki de Dostoyevski ile henüz tanışmadığım için bu kadar etkilenmiştim.
İnsanın fikirleri, beğenileri ve değerleri gerçekten zamanla değişebiliyormuş.
14 yıl sonra tekrar ikinci kez okuduğumda tam bir hayal kırıklığına uğradım. O gözümde büyüttüğüm yerlere göklere sığdıramadığım kitap fazlasıyla karanlık geldi bana. Çok fazla depresif ve umutsuzluk söylevleri var kitapta; bu durum fazlasıyla canımı sıktı.
Evet çok güzel tespitler var; nefis ifadeler var; oldukça alt metinleri kabarık bir kitap; fakat hiçbir umudu barındırmamasından ötürü, Tutunamayanlar artık sevdiğim bir kitap değil.
“Var olmak bir umudun sözcüsü olmaktır aynı zamanda” diyen Edipciğim Cansever’ e kulak vererek fazla uzatmadan çekileyim
9/10
2020 12. kitabı
“Kısaca özetlemek gerekirse, birey, kendi olmaktan çıkar; kültürel kalıpların kendisine sunduğu kişiliği tümüyle benimser; böylece tıpkı diğerleri gibi ve onların kendisinden beklediği gibi olur. “ben” ile dünya arasındaki tutarsızlık ve onunla birlikte de, bilinçli yalnızlık ve güçsüzlük duygusu ortadan kalkar. Bu mekânizma, bazı hayvanların kendilerini korumak üzere renk değiştirmesiyle kıyaslanabilir. Onlar da kendi çevrelerine o kadar benzerler ki, çevrelerinden neredeyse ayırt edilemezler. Kendi bireysel benliğinden vazgeçen ve neredeyse bir robot haline gelen kişi, çevresindeki milyonlarca diğer robotla aynı olur, ve artık kendini yalnız hissetmez, kaygı duymaz. Ama ödediği bedel yüksektir; kendi benliğini yitirmiştir. '' E. Fromm
Bu nefis alıntı "Özgürlükten Kaçış" adlı kitaptan. Bu kitabı niçin keşfetmelisin? Günümüz insanını anlamak, olur gibi gözükmek değil de gerçekten var olmayı düşünmek; bize sunulan dünyayı tanımak; içinde yaşadığımız ekonomik sistemin tarihsel dayanaklarını görmek; bizim olan düşünceleri sorgulamak; yalnızlığımız, yabancılığımız, soyutlanmışlığımız ve son olarak diğerlerinin yanına niçin bir türlü yerleşemediğimizi anlamak için.
Hikmet Benol, diyordu ya: "kelimeler albayım bazı anlamlara gelmiyor" diye, E. Fromm'da şöyle diyor: "Sözcükler, hakikati gizlemede hiçbir zaman bugünkü kadar yanlış kullanılmadı." Sonu intiharla biten çağdaş insan hikayeleri üzerine; "Bir doygunluk ve iyimserlik maskesinin ardındaki çağdaş insan son derece mutsuzdur; hatta umarsızlığın eşiğine gelmiş bulunmaktadır."
