Merve Cura
@BaykushMc
Pişman olmak için geçti ve yaşamak için sevmekti hakikât.
Kastamonu Üniversitesi Yüksek Lisans/ Türk Dili ve Edebiyatı Lisans/Pedagojik Formasyon
Akşehir/Çumra/Aksaray/Kastamonu
16 Aralık 1996
438 okur puanıAralık 2019 tarihinde katıldı
Bir ülke, ülkenin içinde şehir, şehrin içinde bir ev, evin içinde bir insan, insanın içinde bin âlem... Zaman, mekân ve düşüncenin üzerinde katmanlı bir anlatım hem de hepsi birbirinin içinde.
Bir kitap insanın kendini sorgulaması için en gerekli şeydir. Ve okuduğumuz kitap kendimizi sorgulatmıyorsa o kitapta anlatım problemi vardır. Ya da yazarın süzgecinden geçen olaylar sorgulanmayacak kadar basittir. Ahmet Ümit'in hangi kitabını okursam okuyayım belki de her satırında sorguluyorum kendimi, sınırlarımı... İnce bir işçilik gerektiren olayların ustası olan Ahmet Ümit beni her defasında heyecanlandırıyor. Kurgusu, karakterleri ve olaylar gerçeğini aratmayacak kadar gerçek. Ve zaman dedektifi gibi geçmişin izlerini sürüyoruz kitaplarının her satırında. Evet bir kitap ne kadar zengin bir içeriğe sahipse o kadar da alıcısı oluyor. Polisiye ve tarih romanlarının en iyi kurucusu olduğunu söylersem abartmış olmam. Ahmet Ümit bu alanda yazılmış diğer kitaplara taş çıkartacak olan usta bir yazar.
Mutlak özgürlüğün içinde aramalı insan, irade özgürlüğünü. Bu zamana kadar okuduğum tüm tasavvuf öğretilerinde neyi aramam gerektiğini öğrendim. Bu kitapta ise nerede durmam gerektiğini gördüm. İnsan kendini bilmeliydi ve kendini bulurken kapılmamalıydı hırsın büyüsüne. En önemlisi de idrak etmesi için okumalıydı insan çünkü ancak böyle düşünebilirdi ve böyle varolabilirdi. Tüm kâinatın içinde hakikâti görmek için uyanmalı insan bulunduğu uyku rüyasından.
Ben neden benim? Hayatımızın bir döneminde mutlaka sormamız gereken sorulardan. Ben her zaman sorarım, sen kimsin diye; hem kendime hem de kendim gibi gördüklerime. Aldığımız yanıttan daha önemli bizi bu soruları sormaya iten düşüncelerimizdir. Ya farkındalık yakalamıştır bizi ya da bir şekilde biz yakalamışızdır onu. Farkında olmam beni özel kılmaz ama bir şeylerin özel olduğunu gösterir. Bu kitap birçok kitabın içinden izler taşıyan bir yapıt. Orhan Pamuk'un çocukluğundan bugüne okuduğu tüm kitapların özel bir resmi diyebiliriz. Orhan Pamuk'u tanımak, dinlemek onunla sohbet etmek isterdim. Beni bir sonraki aşamaya taşıyacak olan bu durum yazarın dünyasına şahit olmak isteğimden geliyor.
Güneşin doğmasıyla başlıyor tüm güzellikler. Çocuk kalbimizde doğan umutlarımız uyandırıyor Güneşi. Ne çok yaşantılarımız oluyor, başkalarının yaşamına da şahit oluyoruz. Kalbimize tohumlar çocukluğumuzda ekiliyor, büyüdüğümüzde ne ekilmişse o oluyoruz. Çocukluğuma dönmek isterdim, en karanlık gecelerin çocuksu umutlarımla nasıl aydınlandığını bilirim. Bir yanım hâlâ o zamanlarımdan kalma. Galiba Güneşimi uyandırmayı biliyorum ve hâlâ o özlemi taşıyorum içimde.
