Ân oluyor kimse için vazgeçilmez bir insan olmadığını, birinin hayatından nasıl da kolayca çıkarılabileceğini ya da kendinin başkasından bir çırpıda nasıl uzaklaşabileceğini kavrıyorsun. Eşlik edenler, dostlar ve yârenler hep değişir, yalnızca birkaçı silinmez bir iz bırakır.
Gururunu inciten bir şeyi kolay kolay unutamıyorsun. Belki affediyorsun ama onun sana yaşattığı mahcubiyeti ve küçük düşürücü hissi unutamıyorsun. Gurur salt kibir değil, insan haysiyetiyle de çok yakinen ilgili.