Mesela duyarsızlık...Onlara bu ruh halinin,varoluşun en tepesindeki durum olduğunu söylemek isterdim.Duyarsızlar Tanrı gibidirler ve hiçbir şey onları durduramaz.Çünkü zaten yürümezler, koşmazlar,inat etmez,hırs yapmaz,hıçkırarak ağlamazlar.İnsanlar kaderin oyunlarını seviyorlar.Onlara “Çıkın bu oyundan,oynamayın” demek isterdim,”böylece ortada ne sevilecek ne de nefret edilecek bir şey kalır.Oyun biter ve siz kurtulursunuz.”Böyle yaparak kader dedikleri vehmi hayatlarından silebileceklerini göremiyorlar mı?