Bülent
@Bdky
Mesaiye kalan güneşte, içimdeki deli adamı yazmak istiyorum..;)
282 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Livaneli bu kez, aşkın da ötesine geçerek kendi gençliğine, 68 kuşağının idealist ama yaralı çocuklarına dönüyor. O yılların “okuyan, yazan, düşünen” gençlerine yapılan işkenceleri, susturulmuş umutları anlatıyor. Kimi satırlarında kendi geçmişinin yankısı, kimi satırlarında bir ülkenin acı hafızası gizli.
Kitap bir hesaplaşma değil; daha çok bir hatırlayış, bir içe dönüş. Livaneli’nin kaleminde yine o kendine has dinginlik, ama bu kez içinde kırık bir tarih var.
Belki beklentim çok yüksekti, belki de Livaneli’den her defasında bir başyapıt bekliyorum.
Bu yüzden tam anlamıyla beni tatmin etti diyemem.
Ama yine de, onun kaleminden çıkan her satırda samimiyetin ve vicdanın izi var.
Kısacası Bekle Beni, bir dönemi anlatırken aslında hepimize “unutma” diyor.
“Ben yazarken ağladım, okurken de sen ağla.”
Her hikayesi beni ayrı etkiledi etkilemesine lakin en çok etkileyenlerden birisi kaçırılırken kaybettiği ayakkabısının tekini, baba evine yıllardan sonra döndüğünde duvarda asılı halde görmesiyle kendini hem kaybedip hem bulan Fehime hala ile resmen darmaduman oldum diyebilirim. Öyle içime işledi ki hala derinlerde bir yerde bir tarafım Fehime halanın yaşadıklarına isyanlı, onun bağıramadığı sesi sanki içimde yankılanıyor, hüznünü, öfkesini bir yerlerde yaşıyorum. Eğer ki okursanız- ki mutlaka okumalısınız- içinizde bi yerlerde sizi de sarsacağına eminim.
Kitabın son öyküsünü Şermin Yaşar kaybettiği eşinden sonra hissettikleri üzerine yazmış bu kısmı da işin aslı duygusaldı. Kayıpları, onun deyimiyle göçüp gidenleri, giderlerken içimizde yer alan yoksunluklarını çok derinden hissettim.
Bende eşimi kaybettim Onun gibi ben de dedim. “Zamanla geçer diyorlar demesine, bu zamanla geçer tam olarak ne kadar bir zaman ?”
Göçüp giden insanların içimizde yarattığı yoksunlukları geçirecek belli bir zaman dilimi yok bence. Sadece üstünü örtüyle kapatıyoruz işte o kadar.
Hüseyin Rauf Orbay (27 Temmuz 1881, İstanbul - 16 Temmuz 1964, İstanbul), Türk asker, siyasetçi. Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde, Kurtuluş Savaşı'nda ve Türkiye Cumhuriyeti döneminde önemli görevlerde bulunmuştur. Trablusgarp ve Balkan Savaşları'nda gösterdiği başarıdan ötürü "Hamidiye Kahramanı" olarak tanındı. 1918 Ekim'inde Osmanlı Devleti'nin Bahriye Nazırı olarak görev yapan Orbay, devletin çöküş belgesi olan Mondros Mütarekesi'ni hükûmet adına imzalayan kişidir.
Kurtuluş Savaşı sırasında 12 Temmuz 1922-4 Ağustos 1923 tarihleri arasında Türkiye'nin başvekilliğini üstlendi; İsmet Paşa ve Fevzi Paşa'dan sonra Türkiye'nin üçüncü başbakanıdır.
