AY KARANLIK
Maviye
Maviye çalar gözlerin
Yangın mavisine
Rüzgarda asi
Körsem
Senden gayrısına yoksam
Bozuksam
Can benim düş benim
Ellere nesi
Hadi gel
Ay karanlık
Kahpedir gönlüm
Bir şarkı söylenmeyeversin
Bir şiir okunmayaversin
Ne dağlar ne taşlar
Ne şehirler ne de yürekler
Sığmaz hiç bir yere
Birkaç satır kirletiverir
Kırık umutları ve yarım kalmış düşleriyle.
Halbuki : Namaz da rûhun , kalbin , aklın büyük bir rahatı vardır ; hem cisme de o kadar ağır bir iş değildir.
Hem ,
Namaz kılanın diğer mübâh dünyevî amelleri , güzel bir niyet ile ibâdet hükmünü alır.